اختصاصی / بی مسئولیتی شهرداری منطقه یک رشت ؛ معبر مدارس چند ماه در چاله بی کفایتی !
کاشف اسرار – چند ماه از پایان عملیات آب و فاضلاب در نبش خیابان 107 محله گلسار رشت میگذرد،اما گودالهای به جا مانده در نزدیکی بانک ملی ، داروخانه ، فروشگاه های تجاری و منازل چندین مدرسه، گواهی بر بیکفایتی و بی مسئولیتی شهرداری منطقه یک است؛ مدیریتی که ایمنی شهروندان را قربانی سهلانگاری خود کرده است !.
معبر مذکور ین روزها شاهد یادگار ناخوشایندی از یک پروژه عمرانی است. حفاریهای ناشی از اجرای پروژه آب و فاضلاب که چند ماه پیش به پایان رسید، کماکان به صورت پستیوبلندیهای خطرناک باقی مانده و شهرداری منطقه یک با وجود گذشت این زمان قابل توجه، از بازسازی معبر عمومی خودداری کرده است.
این معبر که در چندین مدرسه واقع شده، هر روز شاهد تردد شمار زیادی از شهروندان است. وضعیت نامناسب آن نه تنها باعث ایجاد مشکل در تردد عابران پیاده شده، بلکه احتمال وقوع حوادثی همچون زمینخوردن، بهویژه برای کودکان و سالمندان را به شدت افزایش داده است. علاوه بر این، طی روزهای با آغاز فصل پاییز و بارش، این محل به کانونی برای تجمع آب و گلآلودگی تبدیل شده که بر دامنه مشکلات میافزاید.
تخلف شهرداری از موازین قانونی
بر اساس ماده ۵۵ قانون شهرداری ها، «شهرداری مجاز خواهد بود برای انجام دادن انواع کارهای شهرداری از قبیل ایجاد خیابانها و میدانها و کوچهها و باغهای عمومی و تهیه و تامین سایر احتیاجات عمومی شهر به میزان مورد نیاز عوارضی از اصناف و کسبه و صاحبان حرف و غیره برقرار نماید… و نیز میتواند برای تامین هزینه عملهایی که به موجب این ماده در نظر گرفته میشود از مراجع مذکور در این ماده مطالبه هزینه نماید.»
تبصره ۲ این ماده به صورت شفاف تاکید میکند: «اشخاصی که برای اجرای تأسیسات زیرزمینی مانند لولهکشی آب و فاضلاب و امثال آن مبادرت به کندن معابر عمومی نمایند، باید با نظارت و اجازه شهرداری اقدام و پس از پایان کار نسبت به تسطیح و بازسازی معبر طبق نمونه اصلی با مصالح مناسب و با هزینه خود اقدام نمایند.»
این بدین معناست که مسئولیت نهایی نظارت بر بازسازی معبر و همچنین اجبار مجری پروژه (شرکت آب و فاضلاب) به انجام این تعهد، مستقیماً بر عهده شهرداری منطقه یک است. قصور در این نظارت و پیگیری، تخلفی آشکار از مفاد این قانون محسوب میشود.
همچنین بر اساس قانون نظارت بر رفتار و عملکرد ادارات و نهادهای دولتی، شهرداری به عنوان یک نهاد خدمترسان عمومی، موظف به رعایت «حق بر شهر» و تأمین ایمنی و رفاه شهروندان است. بیعماری در این زمینه نقض این اصل اساسی است.
واکنش شهروندان
حسن همدم ” یکی از ساکنان محله گلسار در این باره گفت: «هر روز که از این مسیر عبور میکنم، نگران زمین خوردن خودم یا دیگران هستم. بارها به شهرداری منطقه تذکر دادهایم اما فقط وعده شنیدهایم. به نظر میرسد مسئولان امر، ایمنی مردم را چندان جدی نمیگیرند.»
سکوت مسئولان
پرسوگو از اداره شهرداری منطقه یک رشت تاکنون پاسخی در پی نداشته است. عدم پاسخگویی شفاف از سوی این نهاد، بر نگرانیهای موجود مبنی بر کماهمیتی نسبت به معضلات پیشپای شهروندان افزوده است.
وضعیت پیشآمده در این معبر، تنها یک نمونه کوچک از نقض سیستماتیک «حق بر شهر» و قصور در انجام وظایف قانونی است. شهرداری منطقه یک رشت به عنوان متولی اصلی نظم و زیبایی و ایمنی معابر شهری، با سهلانگاری در نظارت بر اجرای کامل پروژههای عمرانی توسط پیمانکاران و عدم پیگیری قاطع برای احقاق حقوق شهروندی، نه تنها مسئولیت اداری خود را نادیده گرفته، بلکه سلامت و ایمنی مردم را به مخاطره انداخته است.
این سکون و بیعملی، پرسشهای جدی درباره کیفیت مدیریت شهری و اولویتبندی پروژهها در منطقه یک رشت ایجاد میکند.
آیا بازسازی یک معبر پرتردد آنقدر کماهمیت است که برای یک ماه در لیست انتظار میماند؟ به نظر میرسد شهرداری نیازمند بازنگری فوری در ساز و کارهای نظارتی خود و احیای حس مسئولیتپذیری در قبال شهروندان است. پیگیری قانونی این قبیل موارد توسط نهادهای نظارتی بالادست نیز برای احقاق حقوق مردم و جلوگیری از تکرار چنین تخلفاتی ضروری به نظر میرسد.

پایان پیام