کاشف اسرار – دیدار سه شنبه هفته گذشته استاندار گیلان با معاون فناوری وزارت علوم، به جای آن که نمادی از همدلی و هم‌صدایی باشد، با غیبت غیرمنتظرهٔ ” سرپرست دانشگاه گیلان ” و پرسش‌هایی ژرف درباره‌ی مدیریت این نهاد کلیدی همراه شد.

“هادی حق‌شناس” میزبان “محمد نبی شهیکی‌تاش”بود  این گفت‌وگوی به ظاهر روال‌مند، در هیبتی ابهام‌آلود برگزار شد؛ جای “علی باستی “ به عنوان ” سرپرست دانشگاه گیلان، در این نشست تخصصی خالی بود. تصاویر رسمی منتشرشده نیز غیبت غیرمنتظره‌ی او را تأیید کرد.

این غیبت نابه‌جا، این پرسش را در اذهان عمومی زنده کرد که چرا سرپرست دانشگاه گیلان ” در این نشست مهم حضور نیافت ، البته ” علی باستی ” که از مرداد ماه سال جاری عهده دار این سمت شده به ماده هشت مصوبه شورای عالی در راستای حقوق شهروندی ” مبنی بر برگزاری نشست خبری ، تن نداده و تخلف است .

معاونت فناوری و نوآوری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به منظور نقش آفرینی موثر در تحقق اهداف نظام ملی نوآوری کشور به ویژه «راهبری و مدیریت متمرکز و منسجم پارک های علم و فناوری و مراکز رشد»، «توسعه زیست بوم نوآوری و کارآفرینی با محوریت دانشگاه‌ها با رویکردی تحول گرایانه و مسأله محور»، «زمینه سازی برای حرکت کشور در مرزهای فناوری و نوآوری»، «توسعه دیپلماسی فناوری و نوآوری» و «کمک به ایجاد اشتغال دانش بنیان» در سال ۱۴۰۰ با حکم وزیر علوم، تحقیقات و فناوری ایجاد شد.

ماموریت معاونت فناوری و نوآوری وزارت علوم” ظرفیت‌سازی، تسهیل‌گری و بهبود ساختارهای زیست‌بوم فناوری، نوآوری وکارآفرینی با محوریت دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و پارک‌های علم و فناوری از طریق گفتمان‌سازی، شبکه‌سازی و تعامل با ذینفعان کلیدی” است ، اما غیبت ” سرپرست دانشگاه گیلان ” تعجب برانگیز بود.

در پس این ماجرا، شائبه‌هایی نیز دربارهٔ نسبت‌های مدیریتی مطرح است. آیا این گزاره که “شهیکی‌تاش”—که از سال ۱۳۹۳ تا نیمه اول سال گذشته عهده‌دار ریاست پارک علم و فناوری سیستان و بلوچستان بود—در انتصاب “علی باستی” به سرپرستی دانشگاه گیلان نقش داشته، صحت دارد؟
به باور ناظران آگاه، توسعه فناوری و نوآوری در گیلان نیازمند میزگردی است که همه صندلی‌هایش—حتی صندلی خالی سه شنبه هفته گذشته با حضور مسئولانه صاحبانشان پر شود.
آیا وقت آن نرسیده که “میز خالی پاسخگویی” به “کرسی گفت‌وگوی شفاف” بدل گردد؟ تحقق این امر، نه تنها مطالبه‌ای قانونی، بلکه ضرورتی انکارناپذیر برای پیشرفت استان است.

پایان پیام

 

اشتراک این خبر در :