اختصاصی : رسالت مطبوعات در نفی مرزبندی های کاذب و تقویت همبستگی اجتماعی
کاشف اسرار – به قلم خلیل اخوان اصغری /«: یادداشت اختصاصی: رسالت مطبوعات در نفی مرز بندی های کاذب و تقویت همبستگی اجتماعی**
مقدمه : مطبوعات به عنوان رکن چهارم دموکراسی، مسئولیتی خطیر در آگاهی بخشی، شفاف سازی و ایجاد گفت وگوی سازنده بین اقشار جامعه دارند. رسالت اصلی آنها نه تنها انتقال اخبار، بلکه تلاش برای زدودن مرزهای ساختگی و جلوگیری از دامن زدن به اختلافات غیرواقعی است.
۲. **مرزبندیهای کاذب و تفرقه انگیز چیست؟**
– این مرزبندی ها شامل تقسیمات غیرذذاتی بر اساس نژاد، زبان، رسوم محلی، مذهب، یا سایر ویژگیهای فرهنگی است که به صورت مصنوعی برای ایجاد شکاف بین گروهها استفاده میشود.
– مثالها: تاکید افراطی بر تفاوتهای قومی در گزارشها، برجسته سازی درگیریهای محلی به جای پیوندهای مشترک.
۳. **آسیبهای تقویت این تقسیم بندیها**
– ایجاد دشمنی و بی اعتمادی بین گروهها.
– تضعیف همبستگی ملی و اجتماعی.
– مشروعیت بخشیدن به تبعیض و نابرابری.
۴. **مسئولیت مطبوعات در مقابله با این چالش**
– **پرهیز از روایتهای تک بعدی:** پوشش اخبار با رویکردی جامع که زمینه های تاریخی و اجتماعی را در نظر میگیرد.
– **تأکید بر اشتراکات:** نمایش پروژهها و رویدادهایی که همکاری بین گروههای مختلف را تقویت میکند.
– **زبان بی طرف و فراگیر:** اجتناب از اصطلاحات تحریک آمیز یا کلیشه های قومیتی/فرهنگی.
– **رویکرد انتقادی به منابع قدرت:** بررسی نقش سیاست مداران یا نهادهایی که از تفرقه برای پیشبرد اهداف خود سوءاستفاده میکنند.
۵. **راهکارهای عملی**
– آموزش روزنامه نگاران در حوزه ی «روزنامه نگاری صلح» و حساسیت های فرهنگی.
– ایجاد اتاقهای خبری متنوع از نظر قومیت، جنسیت، و عقاید برای جلوگیری از سوگیری ناخودآگاه.
– نظارت بر محتوا پیش از انتشار برای شناسایی عبارات تفرقه انگیز.
۶. **چالشهای پیش رو**
– فشارهای سیاسی یا اقتصادی برای جهت دهی به اخبار.
– جذابیت اخبار جنجالی برای افزایش مخاطب، که ممکن است همبستگی اجتماعی را قربانی کند.
۷. **جمع بندی**
مطبوعات با خودداری از بازتولید مرزهای کاذب، میتوانند به جای دامن زدن به آتش اختلافات، پل ارتباطی بین گروهها باشند. این رسالت نه تنها اخلاقی، بلکه ضرورتی برای حفظ ثبات و پیشرفت جامعه است. نقش آنها در نمایش «ما»ی جمعی به جای «ما» و «آنها» تعیین کننده آینده همزیستی مسالمت آمیز است.

—
پایان پیام