کاشف اسرار -صبح امروز بود سایت اطلاع رسانی شورای اسلامی شهر تهران مصاحبه ای از رییس شورا با خبرنگاران درباره کمبود پناهگاه‌های ایمن در تهران و دیگر شهرهای ایران ، منتشر کرد و این خبر به سرعت در برخی از  رسانه های داخلی و شبکه های فارسی زبان ، ویرال شد .

ساعتی از انتشار مصاحبه ” مهدی چمران ” در حاشیه جلسه 334 شورای اسلامی تهران سپری شد که اذعان او مبنی بر این که : ” متاسفانه ما نه تنها در تهران، بلکه در هیچ شهر دیگری، پناهگاه کاملی نداریم ” از پرتال اطلاع رسانی حذف شد !

سایه سنگین سانسور بر انتقادات ساختاری سانسور اظهارات *مهدی چمران # درباره کمبود پناهگاه‌های ایمن در تهران و دیگر شهرهای ایران، نمونه‌ای بارز از محدودسازی اطلاعات حیاتی شهری است که این مصاحبه مستقیماً به ضعف زیرساخت‌های ایمنی پرداخته بود.

تحلیل محتوای مصاحبه سانسورشده: نقدی بر مدیریت شهری
بر اساس آنچه از محتوای ناقص مصاحبه برمی‌آید، چمران به دو نکته کلیدی اشاره کرده است:
1. فقدان پناهگاه‌های استاندارد در تهران و سایر شهرهای بزرگ ایران، علیرغم تهدیدهای طبیعی و….
2. مسئولیت‌ناپذیری نهادهای متولی در ایجاد زیرساخت‌های ضروری برای بحران‌هایی چون سیل، زلزله و…

این اظهارات همسو با انتقادات پیشین اوست، از جمله:

– ضعف نظارتی در سیستم حمل‌ونقل شهری که به گفته وی، وزارت کشور با صدور مجوزهای غیراستاندارد برای تاکسی‌های اینترنتی، امنیت شهروندان را به خطر انداخته است .

زمینه‌های سانسور: چرا این مصاحبه حذف شد؟

۱. افشای شکست‌های زیرساختی
اظهارات چمران مستقیماً ناتوانی سیستم حکمرانی شهری در تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای ایمنی را نشان می‌دهد. این موضوع با تصویر رسمی از “تهران به‌عنوان الگوی شهر اسلامی” در تضاد است.

۲. تشدید بحران اعتماد عمومی
انتشار این مصاحبه می‌توانست به تشدید انتقادات از شورای شهر و شهرداری بینجامد، به‌ویژه در شرایطی که چمران پیشتر به درگیری‌های داخلی شورا اعتراف کرده بود:

“مردم می‌گویند شماها که به سر و کول هم می‌زنید و خودتان را نمی‌توانید اداره کنید، شهر را چطور می‌خواهید اداره کنید؟ حق دارند، درست می‌گویند”* .

پیامدهای سانسور: از تهدید تا فرصت‌سوزی ####

الف) تهدیدها: – *افزایش ریسک پذیری شهروندان؛ ناآگاهی از کمبود پناهگاه‌ها ممکن است به تلفات جانی در بحران‌ها بینجامد.

#### ب) فرصت‌های از دست‌رفته:
– شورای شهر می‌توانست از این انتقادات برای فشار بر نهادهای مسئول (مانند وزارت کشور و استانداری) استفاده کند.
– افشای عمومی مشکل، زمینه‌ساز جلب مشارکت مردمی در پایش زیر ساخت‌ها می‌شد.

—

سانسور انتقادات درون‌سیستمی: حتی چهره‌های اصول‌گرا مانند چمران (با سابقه عضویت در شورا از ۱۳۸۲ تاکنون ) مجاز به افشای کامل ضعف‌ها نیستند.

نتیجه‌گیری: الزامات شفاف‌سازی و پاسخگویی
۱. افشای کامل محتوای مصاحبه توسط شورای شهر تهران به‌عنوان گام اول شفافیت.
۲. تشکیل کارگروه فوریتی برای بررسی وضعیت پناهگاه‌ها با حضور نهادهای مستقل.
۳. اصلاح قانون رسانه‌ای به‌منظور تضمین انتشار اطلاعات مرتبط با ایمنی عمومی.

پایان پیام