کاشف اسرار – سفر وزیر راه و شهرسازی، به استان گیلان در سوم مهر ۱۴۰۴، با حاشیه‌های متعددی از جمله بی‌تفاوتی به رسانه‌های محلی، عدم حضور در دیدار با نماینده ولی فقیه استان و استفاده از محافظ مرد برای وزیر زن همراه شد؛ حاشیه‌هایی که سؤال‌های بی‌پاسخی را به جای گذاشته است.

۱. بایکوت خبری یا بی‌برنامگی؟ روابط عمومی اداره کل راه و شهرسازی استان گیلان در اقدامی غیرحرفه‌ای، پایگاه‌های خبری فعال را از برنامه‌های این سفر یکروزه بی‌اطلاع گذاشت. آیا همه رسانه های فعال را دعوت کرد یا نکرد ؟ این سکوت خبری، این پرسش را به ذهن متبادر می‌کند که آیا هدف از سفرهای استانی، نمایشی است یا پاسخگویی و تعامل شفاف با مردم و رسانه‌ها؟ چنین رویکردی، اعتماد عمومی به شفافیت عملکرد وزارتخانه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

۲. کمرنگ‌شدن اولویت‌های حکومتی یکی از نقاط قابل تأمل این سفر،عدم برنامه‌ریزی برای دیدار و نشست با نماینده ولی فقیه در استان بود. این موضوع، با تأکیدات مکرر بر لزوم هماهنگی و تعامل قوای مجریه با نهادهای حکومتی در تضاد به نظر می‌رسد.

۳.  استفاده از محافظ شخصی مرد برای یک مقام ارشد زن،به مهمترین حاشیه این سفر تبدیل شد. اگرچه تأمین امنیت یکی وزیر امری ضروری است، اما این پرسش اساسی مطرح است که آیا در ساختار حفاظت کشور، امکان به کارگیری نیروهای آموزش‌دیده زن برای حفاظت از مقامات زن وجود ندارد؟ این انتخاب، در شرایطی که ممکن است در مواقع اضطراری، موازین شرعی با چالش مواجه شود، نگرانی‌هایی را برمی‌انگیزد. سؤال اینجاست که آیا برای جلوگیری از ایجاد چنین موقعیت‌های حساسی، تمهیدات لازم اندیشیده شده است؟

سفر استانی فرزانه صادق » به گیلان، با انبوهی از سؤال‌های بی‌پاسخ همراه شد. بی‌اعتنایی به رسانه‌های محلی، عدم حضور در دیداری که می‌توانست نماد وحدت و هماهنگی باشد، و انتخاب نامتعارف محافظ مرد برای یک وزیر زن، تصویری را ترسیم می‌کند که نیازمند توضیح و شفاف‌سازی فوری از سوی مسئولان مربوطه است. به نظر می‌رسد وزارت راه و شهرسازی باید بیش از پیش به ابعاد ارتباطی و فرهنگی سفرهای استانی خود توجه کند.

پایان پیام