کاشف اسرار – صبح امروز، مصلی رشت شاهد صحنه‌ای بود که بیش از هر چیز، شکاف میان گفتار و کردار یک مسئول ارشد را به تصویر کشید. غلامرضا نوری قزلجه، به عنوان وزیر جهاد کشاورزی، در مراسمی که به مناسبت روز خبرنگار و برای تقدیر از زحمات اصحاب رسانه برگزار شده بود، در پاسخ به درخواست مدیرمسئول پایگاه خبری کاشف اسرار و بازرس خانه مطبوعات و رسانه های گیلان »مبنی بر اعلام امتیازی برای خبرنگاران، گفت: «همیشه پاسخگوی سوالاتشان بوده‌ام».

این پاسخ، اگرچه در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد، اما در بطن خود حاوی نگاهی از بالا به پایین و حاکی از درکی نادرست از مفهوم «پاسخگویی» است.

پاسخگویی به سوالات مردم و رسانه‌ها، نه یک «امتیاز» یا «لطف» از سوی مسئولان، که وظیفه ذاتی و قانونی آنان است. اینکه وزیری این وظیفه بدیهی را به عنوان امتیازی برای خبرنگاران قلمداد کند، نشان از عمق فاجعه در نگرش مدیریتی دارد.

این مواجهه در شرایطی رخ داد که انتظار می‌رفت وزیر در چنین روزی، با درکی عمیق از نقش رسانه‌ها در نظارت بر قدرت و انعکاس صدای مردم، نه تنها با تواضع بیشتری برخورد کند، بلکه قدردان زحمات بی‌شائبه این قشر باشد. اما متأسفانه شاهد بودیم که حتی در روز خبرنگار، نگاهی فرادست‌مآبانه جایگزین نگاهی احترام‌آمیز و همکارانه شد.

پرسش اصلی اینجاست: آیا وزیری که «پاسخ دادن» به رسانه‌ها را امتیازی یک‌طرفه از جانب خود می‌داند، می‌تواند در برابر مسائل بزرگ‌تری مانند شفافیت در تصمیم‌گیری‌ها، پاسخگویی در مورد عملکرد وزارتخانه تحت امرش و حل بحران‌های کشاورزی کشور مسئولیت‌پذیر باشد؟

به نظر می‌رسد این گفتار، زنگ خطری است برای همه کسانی که دغدغه حکمرانی خوب و نظارت سازنده بر قدرت را دارند. وقتی پاسخگویی به جای «وظیفه» به «امتیاز» تبدیل شود، آنگاه باید در انتظار روزهایی بود که سکوت و عدم شفافیت، جایگزین گفت‌وگو و مسئولیت‌پذیری شود.

امیدواریم این رخداد، موجب بازنگری مسئولان در نگرش خود به رسانه و مردم شود، زیرا که حکمرانی موفق، بدون احترام به رسانه‌ها و پذیرش پاسخگویی به عنوان یک «تکلیف» ممکن نخواهد بود.

واکنش وزیر در روز خبرنگار، تنها یک مواجهه گذرا نبود، بلکه نمادی گویا از نگرشی عمیقاً مشکل‌دار در بدنه مدیریتی کشور است. تبدیل «وظیفه» به «امتیاز» نه‌تنها نشان‌دهنده عدم درک صحیح از جایگاه رسانه و مردم است، بلکه هشداری جدی درباره میزان مسئولیت‌پذیری و شفافیت در دستگاه‌های اجرایی محسوب می‌شود.

این نگاه فرادست‌مآبانه، که پاسخگویی را لطفی از جانب قدرت می‌پندارد، در بلندمدت به بی‌اعتمادی عمومی، تضعیف نظارت اجتماعی و در نهایت تزلزل در حکمرانی خوب منجر خواهد شد. مسئولی که در روز خبرنگار، از پذیرش ابتدایی‌ترین حق مردم (آگاهی از عملکرد دولت) طفره می‌رود، چگونه می‌تواند در برابر چالش‌های پیچیده‌ای مانند امنیت غذایی، رفع فساد و مدیریت بحران پاسخگو باشد؟

امنیت غذایی و توسعه کشاورزی ایران، بیش از هر چیز به «مدیریتی پاسخگو»، «شفاف» و «فروتن در برابر مردم» نیاز دارد، نه نگاهی که گفت‌وگو با رسانه را «امتیاز» می‌داند. این اتفاق باید بهانه‌ای برای بازتعریف رابطه دولت و ملت بر اساس اصول پاسخگویی و شفافیت باشد، نه تکرار دور باطل تکبر و بی‌پاسخی.

پایان پیام