کاشف اسرار – در آستانه‌ی گشایش افق‌های نوین توسعه، دیدار استاندار گیلان با معاون فناوری وزارت علوم، به جای آن که نمادی از همدلی و هم‌صدایی باشد، با غیبت غیرمنتظرهٔ سرپرست پارک علم و فناوری استان و پرسش‌هایی ژرف درباره‌ی مدیریت این نهاد کلیدی همراه شد.

ظهر سه‌شنبه، استانداری گیلان، شاهد نشستی بود که می‌بایست طلیعه‌دار خبرهای خوش برای زیست‌بوم فناوری استان باشد. “هادی حق‌شناس” میزبان “محمد نبی شهیکی‌تاش”بود تا بر ضرورت شتاب‌بخشی به توسعه‌ی پارک علم و فناوری گیلان تأکید کند.

استاندار با اشاره به ظرفیت‌های ممتاز گیلان در حوزه دانش‌بنیان، بر لزوم سامان‌دهی این توانمندی‌ها در قالب یک زیست‌بوم منسجم فناوری پای فشرد. اما این گفت‌وگوی به ظاهر روال‌مند، در هیبتی ابهام‌آلود برگزار شد؛ جای “امیر ملک‌پور“، سرپرست پارک علم و فناوری گیلان، در این نشست تخصصی خالی بود. تصاویر رسمی منتشرشده نیز غیبت غیرمنتظره‌ی او را تأیید کرد.

این غیبت نابه‌جا، این پرسش را در اذهان عمومی زنده کرد که آیا سرپرست پارک از سوی میزبان این محفل، مورد غضب واقع شده و به عمد دعوت نشده است؟ یا رازی دیگر در کار است؟

با نگاهی به پیشینه، این پرسش پررنگ‌تر می‌شود. “شهیکی‌تاش” که شهریورماه سال گذشته به معاونت منصوب شد، نقش کلیدی در انتصاب “امیر ملک‌پور” در مهرماه 1403 داشت. حال، شنیده‌ها حاکی از آن است که احتمالاً این انتصاب، بدون هماهنگی قبلی با استاندار گیلان انجام شده و همین امر، موجبات دلخوری “حق‌شناس” را فراهم آورده و حمایت او از “ملک‌پور” را تحت‌الشعاع قرار داده است.

اگر این شنیده‌ها درست باشد،آیا این اقدام، خلاف مصوبه‌ی هیئت وزیران در دی‌ماه ۱۳۸۴ نیست که وزیران را ملزم می‌کند در انتصاب مدیران استانی، با استانداران هماهنگی لازم را به عمل آورند؟ و در صورت اختلاف، نظر معاون اول رئیس‌جمهور ملاک عمل خواهد بود.

اکنون،توسعه‌ی فناوری گیلان در میانه‌ی میدانی ایستاده که یک سو استانداری و سوی دیگر وزارت علوم است. تجربه‌ی همکاری‌های سیاسی گذشته، همچون تعامل “علیرضا زاکانی” و “مسعود پزشکیان” که یادآور آن رویارویی تلویزیونی تند چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است – زمانی که زاکانی چشم در چشم پزشکیان دوخت و گفت: “نخواهم گذاشت شما رئیس جمهور شوید” – ولی امروز در مقام شهردار و رئیس جمهور با یکدیگر همکاری می‌کنند، نشان می‌دهد که فصل عبور از اختلاف‌ها، “عمل به مسئولیت‌شناسی” است.

آیا زمان آن نرسیده که استاندار گیلان، به وضعیت بلاتکلیف سرپرست پارک علم و فناوری استان، “مهر پایان” بزند؟ آیا نباید با عزمی جدی، یا راه برای همکاری و تبدیل وضعیت ” ملک پور “که در اخبار منتشر شده در پرتال پارک خود را به صورت خود خوانده ” رییس ” می داند ،گشوده شود، با هماهنگی وزیر علوم، ” فردی به عنوان رییس برای هدایت این نهاد حیاتی تعیین گردد؟

مردم گیلان و فعالان عرصه دانش و فناوری منتظرند: کِی دود سفید تفاهم و تدبیر و وفاق ، از ساختمان‌های وزارت علوم، استانداری و پارک علم و فناوری استان، به نفع توسعه‌ی پایدار سر برمی‌آورد؟

پایان پیام