کاشف اسرار – یازده سال پیش، در سال ۱۳۹۴، نام رشت با افتخار در فهرست شهرهای خلاق یونسکو در حوزه خوراک‌شناسی درخشید؛ افتخاری جهانی که طعم اصیل فرهنگ، تاریخ و سفره‌های رنگین گیلان را جهانی کرد.

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی کاشف اسرار ، اما تصاویر ورودی شهر از مسیر قزوین حکایت از تلخ‌کامی عجیبی دارد؛ تابلویی که تنها با الفبای فارسی به استقبال مسافران می‌آید و در برابر گردشگرانی که از سراسر جهان به سوی قطب خوراک ایران سرازیر می‌شوند، گویی لال است! مگر می‌شود شهری مدعی پایتختی خوراک جهان باشد، اما آدرس و سلامِ اولش را تنها به یک زبان فریاد بزند؟

وقتی به تصاویرِ ثبت‌ شده در روز و شب از تابلوی خوش‌ آمدگویی شهرداری رشت در محور قزوین به رشت نگاه می‌کنیم، حس دوگانه‌ای از غرور و حسرت به دل پنجه می‌کشد. «به رشت؛ شهر خلاق خوراک خوش آمدید»؛ جمله‌ای که باید کلید واژه طلایی گردشگری بین‌ المللی باشد، در انحصاری‌ ترین حالت ممکن فقط به زبان فارسی خودنمایی می‌کند.

ثبت در یونسکو، یک تعارف دیپلماتیک یا لوح افتخاری برای نصب در قاب ادارات نیست؛ این عنوان یک دعوت‌ نامه جهانی است که میلیون‌ها گردشگرِ تشنه فرهنگ و تجربه‌های تازه را به سمت استان سرسبز گیلان روانه می‌کند.

مسافر خارجی یا توریستی که پس از ساعت‌ ها مسیر، پا به دروازه‌های رشت می‌گذارد، پیش از هر چیز به یک راهنمای بصریِ دو زبانه نیاز دارد تا بداند به قلب تپنده خوراک جهان وارد شده است.

آیا افزودن یک خط متن انگلیسیِ شکیل در کنار خط فارسی، کارِ طاقت‌ فرسایی برای شهرداری رشت بود؟ یا سال‌هاست که غفلتِ مدیران شهری، دروازه‌های ورودی پایتخت خوراک را به روی زبان بین‌الملل گردشگری بسته نگه داشته است؟ این یک نقص ساده در طراحی نیست؛ این یک خود تحریمیِ خاموش در معرفی ظرفیت‌های جهانیِ شهر است.

ورودی‌های شهرها نخستین بستر شکل‌ گیری ادراک مسافران از هویت فرهنگی و اجتماعی مقصد هستند. تابلوی خوش آمدگویی ورودی رشت با درج عبارت «به رشت، شهر خلاق خوراک خوش آمدید»، تلاشی برای نمایش برند شهری و آگاهی‌بخشی درباره ظرفیت‌های منحصر‌به‌فرد این کهن‌شهر شمالی به شمار می‌آید.

ثبت رشت در شبکه شهرهای خلاق یونسکو در حوزه خوراک‌ شناسی، عنوانی ارزشمند است که بستر و فرصتی کم‌ نظیر فراهم می‌آورد تا مدیریت شهری و فعالان حوزه گردشگری با معرفی فرهنگ غذایی و ارتقای خدمات، از این نشان جهانی در راستای جذب مخاطبان بهره‌برداری کنند.

در این میان، بهره‌گیری از نمادهای بومی در مبادی ورودی ، گامی در مسیر ارتباط با مسافران و یادآوری غنای زیست‌ بوم گیلان است، هرچند توجه به نیازهای ارتباطی گوناگون در چنین نمادهایی همواره نیازمند ارزیابی و بهبود است.

نمایش عناوین هویتی در بدو ورود به شهرها، نه تنها اعلام حضور در یک جغرافیای تازه، بلکه دعوتی صمیمانه به شناخت سنت‌ها و جلوه‌های هم‌ زیستی انسانی است. گردشگری و سفر در بنیاد خود، راهی برای نزدیکی و آشنایی میان جوامع مختلف است؛ دیدگاهی که در آموزه‌های اصیل قرآنی نیز به زیبایی تبلور یافته است:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ

ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید؛ بی تردید گرامی ترین شما نزد خداوند، پرهیزگارترین شماست؛ همانا خداوند دانای آگاه است.

گزارش : خلیل اخوان اصغری

تصاویر : الینا اخوان اصغری

پایان پیام

اشتراک این خبر در :