کاشف اسرار – روز خبرنگار فرصتی است برای پاس داشت کسانی که در تاریک‌ خانه‌های اداری و پیچ‌ و خم‌های بوروکراتیک ، چراغ شفافیت را روشن نگه می‌دارند.

حضور بالاترین مقام اجرایی حوزه انرژی کشور در تحریریه رسانه‌های زیر مجموعه، در وهله اول اقدامی شایسته تقدیر به نظر می‌رسد؛ اما بررسی قاب‌های ثبت‌ شده توسط عکاسان رسمی، زاویه‌ای دگرگون از این بازدید تشریفاتی ! را عیان می‌کند.

حضور ” محسن پاک نژاد ”  در تحریریه رسانه‌های وابسته به این وزارت خانه به مناسبت روز خبرنگار، فرصتی برای بازخوانی نوع مواجهه نهادهای اجرایی با بدنه رسانه‌ای کشور است. تصویری که از این دیدار منتشر شده، بازتاب‌ دهنده لحظه‌ای از یک تعامل رسمی است که می‌تواند از زوایای مختلف ارتباطی و مدیریتی مورد بررسی قرار گیرد.

در دنیای رسانه، تصاویر همواره روایت‌گر لحظه‌هایی هستند که گاهی فراتر از گفتار، حامل پیام‌ های غیر کلامی‌اند. عکسی که از حضور وزیر در تحریریه منتشر شده است، نشان‌ دهنده لحظه فشردن دست یک خبرنگار توسط ” پاک نژاد ”  است، در حالی که جهت نگاه او به سویی دیگر متمایل شده است.  نمایی که می‌توانست نماد همدلی و پذیرش متقابل باشد،

به علت یک خطای ارتباطی آشکار به تصویری از «عبور شتابان» بدل شده است. در حالی که خبرنگار با لبخند و توجه کامل دست خود را به سمت وزیر دراز کرده و چشم به او دوخته است، نگاه  ” پاک نژاد ” به سمتی دیگر معطوف شده و بدن وی در حال عبور از کنار صندلی شخص مقابل است.

از منظر تحلیل ارتباطات، این تصویر را می‌توان از ۲ زاویه نگریست. نخست آنکه عکاسی، ثبتِ صدم‌ ثانیه‌ای از زمان است. در محیط‌ های پرتردد و دیدارهای رسمی، طبیعی است که توجه فرد ممکن است به دلیل هماهنگی‌های جاری یا تداخل صداها، به لحظه‌ای کوتاه تغییر جهت دهد.

بنابراین، این قاب به تنهایی نمی‌تواند بازنمای کامل نیت قلبی یا رفتار کلی یک مقام مسئول در طول یک دیدار باشد و احتمالا تنها یک «لحظه گذرا» را به تصویر کشیده است.

بااین‌حال، اهمیت این تصویر در بازتاب عمومی آن است. برای جامعه مخاطب و خبرنگاران، «زبان بدن» مسئولان در دیدارهای رسمی، نمادی از اولویت‌بندی‌هاست.

در نظام مدیریت مدرن، انتظار می‌رود که تعامل مدیران ارشد با خبرنگاران، نه صرفاً یک مراسم تشریفاتی، بلکه ارتباطی دو سویه مبتنی بر «شنیدن فعال» باشد. وقتی مقام مسئولی در تحریریه حاضر می‌شود، هدف فراتر از ثبت عکس یادگاری است؛ هدف، ایجاد فضایی است که در آن خبرنگار احساس کند حضورش برای انتقال پرسش‌های جامعه، جدی گرفته شده است..

روز خبرنگار، فرصتی برای شنیدن است؛ نه فقط مناسبتی برای حضور مقابل دوربین، ثبت چند قاب و انتشار یک گزارش سازمانی.

با این‌حال، تصویری که از حضور وزیر نفت در تحریریه مذکور منتشر شده، پرسشی نمادین را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد: آیا خبرنگار در این دیدار دیده شد یا صرفاً دستی در مسیر حرکت وزیر فشرده شد؟

این تصویر، فارغ از اینکه در آن لحظه دقیقاً چه گذشته است، دعوتی است به تأمل درباره این پرسش که: «چگونه می‌توان کیفیت تعامل میان مدیران و رسانه‌ها را به سطحی بالاتر ارتقا داد؟»

بزرگ داشت روز خبرنگار، فرصتی است تا مسئولان در کنار فشردن دست اهالی رسانه، به پرسش‌های آنان نیز به همان میزان توجه نشان دهند. شفافیت در صنعت نفت، به عنوان ستون فقرات اقتصاد کشور، با تقویت فضای پرسشگری و پاسخ‌گویی متقابل، محقق می‌شود.

مدیریت رسانه‌ ای در دستگاه‌های حاکمیتی نیازمند هوشمندی در «حضور» و «ظهور» است. مسئولان باید بدانند که در عصر سرعت اطلاع‌رسانی، هر حرکت، نگاه و کلام آن‌ها زیر ذره‌بین است.

بنابراین، توجه به جزئیاتِ رفتارهای غیر کلامی در چنین جلساتی، بخشی از پیوست رسانه‌ایِ مدیریتِ موفق است تا از سوءتعبیرهای احتمالی جلوگیری شود.

در نهایت، حضور وزیر نفت در تحریریه را باید به فال نیک گرفت؛ چرا که نشان‌دهنده تمایل به ایجاد ارتباط با رسانه‌هاست. امید می‌رود در ادامه این روند، این ارتباطات از لایه تشریفات عبور کرده و به جلسات تخصصی، گفت‌وگوهای صریح و تعاملات مبتنی بر شنیدن پرسش‌های دغدغه‌مندانه منجر شود.

تصویر مذکور، سندی برای قضاوت اخلاقی نیست، بلکه تلنگری برای یادآوری اهمیت «احترام عملی» در مناسبات میان مسئولان و اصحاب رسانه است. آنچه در نهایت باعث قضاوت افکار عمومی می‌شود، نه یک عکس، بلکه تداوم و کیفیت پاسخ‌گویی به پرسش‌های جامعه است.

«وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ»

«و هنگامی که میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت داوری کنید.»

سوره نساء، آیه58

در پایان و در راستای لزوم رعایت عدل، تواضع و نگاه برابر به آحاد جامعه و کارگزاران، کلام الهی در سوره مبارکه لقمان یادآور این مهم است:

«وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّکَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ»

(آیه ۱۸ سوره لقمان: و روی خود را از مردم (به تکبر) بر مگردان، و در زمین با ناز و تبختر راه مرو، که خدا هیچ خودپسند فخرفروشی را دوست ندارد.)…

پایان پیام