کاشف اسرار -در هیاهوی مسئولیت‌های خطیر اقتصادی و اجتماعی، گاه برخی نشانه‌ها، چون نگینی درخشان یا لکه‌ای ناخوشایند، بر تارک می‌درخشند و ناگفته‌های بسیاری را بازگو می‌کنند.

اتحادیه‌های صنفی، به عنوان بازوان اجرایی دولت در تنظیم بازار و حمایت از حقوق مصرف کنندگان و تولید کنندگان، نقشی حیاتی در تسهیل چرخه‌های اقتصادی و حفظ رضایت مندی عمومی ایفا می‌کنند.

در این میان، دقت، آگاهی و تسلط بر مبانی اداری و حقوقی، نه تنها یک مزیت، بلکه لازمه‌ی تصدی مسئولیت در این نهادهاست.

اما متاسفانه، گاه شاهد بروز اتفاقاتی هستیم که این اصل بدیهی را زیر سوال می‌برد و پرسش‌هایی جدی را درباره کیفیت مدیریت و اشراف مسئولین بر وظایفشان مطرح می‌سازد.

نمونه‌ای از این دست، تابلوی سر در اتحادیه مشاورین املاک شهرستان رشت است؛ نمادی گویا از شکافی که میان مسئولیت خطیر و بضاعت علمی و اداری یک مدیر می‌تواند وجود داشته باشد.

در انتخابات مورخ ۲۱ فروردین ۱۴۰۲ که در مهدیه این شهر برگزار شد ،  «بنیامین حسینی» به عنوان رئیس این اتحادیه انتخاب شد. اما آنچه تعجب‌ برانگیز است نه نتیجه انتخابات، بلکه ظاهر ساده و پر از معنا در سر در دفتر اتحادیه است: تابلویی با عنوان «اتحادیه صنف بنگاه معاملات ملکی شهرستان رشت و بخش‌های تابعه».

این عبارت در نگاه نخست شاید ساده به نظر برسد، ولی برای هر فرد آشنا با اصول تقسیمات کشوری، نشان‌دهنده ضعفِ بنیادین در آگاهی از ساختار قانونی و جغرافیایی است.

شهرستان، در تعریف قانونی خود، شامل تمامی بخش‌های تابعه می‌شود و نیازی به ذکر آن نیست. درج چنین عبارتی بر سر در نهادی رسمی، بیانگر کم توجهی به ابتدایی‌ترین اصول اداری و شاید بی‌اهمیت بودن دقت در عملکرد حقوقی محسوب شود.

تابلوی نصب شده نه تنها در نگاه اول، تصویری نامفهوم و متناقض از ساختار جغرافیایی و اداری منطقه ارائه می‌دهد، بلکه فراتر از یک اشتباه نگارشی ساده، نشان‌دهنده عمق بی‌دقتی و نا آگاهی نسبت به مبانی تقسیمات کشوری است.

شهرستان رشت، به عنوان مرکز استان گیلان، خود دارای بخش‌های مستقلی است که از نظر جایگاه اداری، با «بخش‌های تابعه» تفاوتی ماهوی دارند.

بخش‌های مرکزی، خشکبیجار، لشت‌نشا، کوچصفهان و سنگر، همگی اجزای جغرافیایی و اداری مستقل در ذیل شهرستان رشت محسوب می‌شوند و اطلاق عنوان «بخش‌های تابعه» به آن‌ها، نه تنها نادرست است، بلکه حاکی ازعدم تسلط کافی بر ترمینولوژی حقوقی و اداری مملکت است.

از نظر ساختاری، شهرستان رشت دارای پنج بخش است: مرکزی، خشکبیجار، لشت‌نشا، کوچصفهان و سنگر. همه این‌ها به طور طبیعی زیرمجموعه شهرستان رشت محسوب می‌شوند، پس عبارت «بخش‌های تابعه» در کنار نام «شهرستان» از اساس تکرار و خطای مفهومی است.

این بی‌دقتی صرفاً یک خطای نگارشی نیست؛ بلکه آینه‌ای است که سطح شناخت و اشراف مدیریتی رئیس اتحادیه را به نمایش می‌گذارد.

گویی «حسینی»   الفبای جغرافیای سیاسی و ساختار اداری منطقه‌ای که مسئولیت تنظیم امور صنفی آن را بر عهده دارد، به درستی نیاموخته است.

این وضعیت، زمانی بغرنج‌ تر می‌شود که بدانیم املاک و مستغلات، به عنوان یکی از حساس‌ ترین و تاثیر گذار ترین حوزه‌ های اقتصادی که مستقیم با معیشت و امنیت روانی شهروندان گره خورده است، تحت نظارت این اتحادیه قرار دارد.

این نمونه از تابلو نه فقط یک اشتباه در واژه گزینی، بلکه نشانه‌ای از خلأ شناخت و بی‌ اعتنایی به دانش پایه مدیریتی است.

اگر رئیس اتحادیه‌ای با چنین سطحی از نا آگاهی نسبت به الفبای تقسیمات کشوری مواجه شود،   آیا از مردم انتظار رضایت از عملکرد صنف مربوطه داشت؟ . همان‌طور که رهبر انقلاب فرمودند: «اگر توان مدیریتی ندارید، مسئولیت نپذیرید “

شاید وقت آن رسیده است که پیش از پذیرش عنوان‌ها، مدیران صنفی کمی دفتر جغرافیا و حقوق اداری را مرور کنند تا تابلوهایشان، پیام دانایی بدهند نه نشانه نا آگاهی.

النهایه اینگونه بی‌دقتی‌ها، نه تنها اعتبار و جایگاه نهاد صنفی را خدشه‌ دار می‌کند، مسئولین، به ویژه در نهادهایی که با معیشت مردم سر و کار دارند، باید همواره در مسیر «دقت، علم و تقوا» گام بردارند.

پایان پیام