اختصاصی / روایت بی پرده و ناگفته های رییس سازمان فرهنگی ، اجتماعی و ورزشی شهرداری رشت از نحوه انتصاب ، عملکرد ، کمبودها و آرزو های نیمه تمام / علی خانواده محجوب : نخواستیم اسم مان دیده شود ؛ خواستیم کار مردم روی زمین نماند
کاشف اسرار – سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری رشت در سالهای اخیر یکی از نهادهای پرچالش و در عین حال پر مخاطب مدیریت شهری بوده است. دایره وسیعی از فعالیتها، از ورزش محلات گرفته تا حمایت از هنرمندان و رسیدگی به آسیبهای اجتماعی را پوشش میدهد.
به گزارش ” پایگاه خبری و تحلیلی کاشف اسرار “ سازمان ” سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری رشت ” یکی از مجموعه هایی بوده که در حوزههای متنوعی از جمله برنامههای فرهنگی و هنری، ورزش محلات، رسیدگی به آسیبهای اجتماعی، حمایت از تشکلهای مردمی، برگزاری آیینهای مناسبتی و توسعه زیر ساختهای فرهنگی ، ایفای نقش کرده است ؛ مجموعهای که همواره در معرض نقد، مطالبه و پرسش افکار عمومی، فعالان مدنی و خبرنگاران قرار داشته است.
” علی خانواده محجوب ” ، اصالتاً اهل محله ” کرد محله ” شهر رشت است و از مدیران بومی این کلانشهر محسوب میشود. او دارای مدرک تحصیلی لیسانس در رشته «حسابداری دولتی» است.
او پیش از آن که در فروردین ماه ۱۴۰۰ با حکم ” سید محمد احمدی – شهردار وقت رشت ” به ریاست سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری منصوب شود، تجربهای طولانی در بدنه مدیریتی و نظارتی شهرداری و شورای شهر داشت.
این کارمند قراردادی شهرداری حدود ۵ سال به عنوان «دبیر کمیسیون فرهنگی، اجتماعی شورای اسلامی شهر رشت» فعالیت داشته است؛ جایگاهی که به او دیدی دقیق نسبت به چالشهای فرهنگی و مطالبات شهروندان رشتی داد.
علاوه بر این، سابقه فعالیت در «معاونت ساماندهی مشاغل شهری» نیز از دیگر تجارب اجرایی اوست. این ترکیب از دانشِ حسابداری دولتی و تجربهی دبیری در کمیسیونهای تخصصی شورا، باعث شد تا او با نگاهی سیستمی و آگاهی از پیچوخمهای اداری و مالی، مسئولیت ریاست سازمان فرهنگی را بپذیرد .
او در این گفتوگو ۱ ساعته ، علاوه بر ارائه گزارشی از فعالیتهای چند ساله سازمان، از همراهی شهردار، شورای اسلامی شهر، نهادهای همکار، مجموعههای مردمی و اصحاب رسانه سخن گفت و در آستانه روز خبرنگار نیز نکاتی را درباره تعامل با رسانهها و برنامههای پیشرو مطرح کرد.
با انتصاب این جوان دهه شصتی و مداح اهل بیت به ریاست سازمان ، سیاستگذاریهای این نهاد با تغییر رویکردی محسوس از برنامههای صرفاً «مناسبتی» به سمت اقدامات «ساختارمند و هدفمند» حرکت کرده است.
بررسی عملکرد این سازمان در ۵ سال گذشته نشاندهنده تلاش برای ایجاد توازن میان فعالیتهای فرهنگی، توسعه زیر ساختهای ورزشی و ساماندهی آسیبهای اجتماعی است .
خانواده محجوب در محافل رسانهای به مدیری معروف است که «شاکیِ رسانهها نیست»؛ بلکه آنها را بازوی نظارتی خود میداند. تعامل او با رسانههای محلی مانند کاشف اسرار و برخورد محترمانه با منتقدان، وجهه متفاوتی از ۱ مدیرِ شهرداری در ذهنها ایجاد کرده است.
او در گفتوگویی صریح و بیپرده از دلِ محدودیتها، کمبود بودجه، نبود نیروی انسانی متخصص، ضعف زیر ساختها، نقش رسانهها، دغدغههای اجتماعی، سامان کده، رصدخانه، برنامههای فرهنگی و ورزشی و آرزوهایی سخن میگوید که هنوز روی زمین ماندهاند.
این گفتوگو، روایتی است از مدیری که میگوید با وجود همه کمبودها، تلاش کرده کار مردم روی زمین نماند و هر جا توانسته، با همراهی شهردار، شورا، دستگاههای اجرایی، نهادهای مردمی و رسانهها، مسیر اجرای برنامهها را هموار کند
آنچه در ادامه میخوانید، مشروح این گفتوگو است.
سؤال: جناب آقای خانوادهمحجوب، امروز 29 تیرماه ۱۴۰۵ و همزمان با ایام سوگواری ماه صفر است. لطفاً بفرمایید دقیقاً چه زمانی بهعنوان رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری رشت منصوب شدید؟
پاسخ: بنده در فروردینماه ۱۴۰۰ به این سمت منصوب شدم.
سؤال: پیش از این انتصاب، چه سابقهای داشتید و چه عاملی موجب شد شهردار وقت شما را برای این مسئولیت انتخاب کند؟
پاسخ: انتصابها در همه دستگاهها، از جمله شهرداری، معمولاً بر اساس پیشنهاد مدیر مجموعه انجام میشود. ” سید محمد احمدی ” شهردار وقت رشت، این موضوع را مطرح کردند و پیشنهاد دادند. دلیل آن هم این بود که من حدود پنج سال بهعنوان دبیر کمیسیون فرهنگی، اجتماعی شورا سابقه فعالیت داشتم. از طرفی، در حوزههای فرهنگی و اجتماعی در سطح شهر نیز فعال بودم و شناختی نسبت به بنده وجود داشت. همچنین سابقه خانوادگی و مذهبی ما و فعالیتهایی که در سالهای مختلف داشتهام، در این انتخاب مؤثر بود.
سؤال: کمی هم از پیشینه شخصی و تحصیلی خودتان بفرمایید.
پاسخ: بنده متولد ۱۳۶۵ شهر رشت هستم؛ پدر و پدربزرگم نیز اهل رشت بودند. مدرک تحصیلیام لیسانس حسابداری دولتی است. در کنار فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی، از دوران نوجوانی و دانشآموزی در حوزه ورزش هم فعالیت داشتهام. سالها نزد استاد ” مرحوم محمد ذات پرور حقی ” در حوزه وزنه برداری و ورزش فعالیت میکردیم و حتی در مسابقات دانش آموزی هم شرکت داشتیم. مدتی هم در کانون بسیج فعالیت تئاتری داشتیم؛ آن زمان کانون بسیار فعال بود و برنامههای متنوعی مانند تئاتر، سرود و همایش برگزار میشد.
سؤال: هدف شما از پذیرش این مسئولیت چه بود؟
پاسخ: بنده خودم داوطلب این مسئولیت نبودم، اما وقتی آمدم، هدفم این بود که در حد توان برای تحقق اهداف سازمان کار کنم. همیشه اعتقادم این بوده که سازمان فرهنگی صرفاً برای برگزاری برنامه هنری یا تئاتر نیست؛ اینها ابزار هستند، نه هدف. هدف اصلی سازمانهای فرهنگی شهرداری ارتقای فرهنگ شهروندی، آموزش شهروندی و افزایش نشاط اجتماعی است. در بخش ورزش هم هدف، صرفاً برگزاری مسابقه حرفهای نیست؛ بلکه توسعه ورزش شهروندی و تقویت نشاط اجتماعی است. بنابراین تلاش کردیم در سه بخش فرهنگی، اجتماعی و ورزشی برنامههایی طراحی کنیم که به مردم خدمت برساند.
سوال : سازمان فرهنگی شهرداری در دوره مدیریت شما چه تغییر رویکردی را تجربه کرد؟ و هدف اصلی از برنامههای شما چیست؟
ببینید، سازمان فرهنگی شهرداری نباید صرفاً یک «برگزارکننده همایش» باشد. ما از روز اول بر این باور بودیم که هنر و تئاتر، «ابزار» هستند، نه «هدف». هدف غایی ما، ارتقای فرهنگ شهروندی و افزایش نشاط اجتماعی است. در حوزه ورزش نیز هدفمان توسعه ورزشهای همگانی و عدالت در دسترسی به فضاهای ورزشی بود. تلاش کردیم برنامهها را به گونهای طراحی کنیم که تأثیر مستقیم آن را در محلات و کیفیت زندگی مردم ببینیم.
سؤال: مهمترین هدف سازمان فرهنگی چیست؟ آیا فقط برگزاری جشن و بنر زدن است؟
پاسخ: نگاه ما نباید تقلیل گرایانه باشد. هدف کلان ما ارتقای فرهنگ و آموزش شهروندی، افزایش نشاط اجتماعی و توسعه ورزش همگانی است. هنر و ورزش ابزارند، نه هدف نهایی.
سؤال: یکی از مهمترین برنامههای دوره شما، جشنواره فیلم کوتاه رشت بود. درباره این جشنواره توضیح دهید.
پاسخ: جشنواره فیلم کوتاه رشت پیش از این بهصورت پراکنده و موردی برگزار میشد، اما هدف ما این بود که این جشنواره بهصورت منظم و هدفمند ادامه پیدا کند و مجوز رسمی داشته باشد. در کشور، تعداد جشنوارههایی که چنین مجوزی دارند محدود است. ما تلاش کردیم این جشنواره هر سال یا هر دو سال یکبار در رشت برگزار شود. اخبار و مستندات آن نیز در اینترنت موجود است.
سؤال: از دیگر برنامههای فرهنگی شاخص دوره شما چه مواردی بوده است؟
پاسخ: جشنواره تئاتر با موضوع زن، سوگواره نینواییان برای ترویج فرهنگ عاشورا، و برنامههای مختلف هنری از جمله بخشهایی از این فعالیتها بودهاند. در حوزه هنرهای تجسمی، خطاطی و نقاشی نیز با خانه فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی و حوزه هنری مشارکت داشتهایم. همچنین کارگاههای طراحی پوستر برگزار کردیم و تلاش شد تولیدات هنری شهر رشت توسط هنرمندان خود شهر تولید و اکران شود.
سؤال: در حوزه ورزش، «المپیاد ورزش محلات» یکی از شاخصترین برنامهها بوده است. چه دستاوردهایی در این زمینه داشتهاید؟
پاسخ: المپیاد ورزش محلات از سال نخست با حدود 4 هزار و 156 شرکتکننده آغاز شد و اکنون به حدود ۱۲ هزار نفر رسیده است. از دل همین رقابتها، تیمهایی برای مسابقات محلات کشور اعزام کردیم و در دو سال گذشته موفق شدیم مقام سوم کشور را کسب کنیم. این موفقیت حاصل مشارکت شهروندان، پایگاههای بسیج، کانونهای فرهنگی مساجد، محلات و رسانهها بود. علاوه بر این، برخی ورزشها را در محلات نهادینه کردیم؛ مانند گلکوچک، والیبال خیابانی، قویترین مردان و مسابقات مشابه که پیشتر در برخی محلات ریشه داشت اما ما به آنها ضریب و گستره بیشتری دادیم.
سؤال: در خصوص زمینهای ورزشی چمران و حواشی مربوط به آن هم توضیح دهید.
پاسخ: زمین چمران را حفظ کردیم و به هیچکس واگذار نکردیم. آنجا دو زمین داریم؛ زمین شماره یک که از استانداردهای مناسب برای ورزش حرفهای برخوردار است و زمین شماره دو که به مدارس فوتبال و مجموعههای مرتبط، طبق ضوابط و تعرفه مصوب، اجاره داده میشود. هدف ما این بود که زمین در اختیار تیمهای ریشهدار رشت، مانند داماش و سپیدرود، و همچنین تیم شهرداری باقی بماند.
شفافیت مالی ؛ پایان عصر تصمیمات سلیقه ای
سؤال: در دوره شما موضوع «دستورالعمل و ضوابط اجرایی» برای کمکهای سازمانی مطرح شد. چرا این موضوع اهمیت داشت؟
پاسخ: پیش از این، کمکها و حمایتها بر اساس سلیقه و بدون ضابطه مشخص انجام میشد. ما تلاش کردیم همه حمایتها بر اساس دستورالعمل و مصوبه شورا باشد تا عدالت رعایت شود. این دستورالعمل با همراهی اعضای شورا نوشته شد و در آن مشخص شده که حمایت از تیمهای ورزشی، هیئتهای مذهبی، مجموعههای فرهنگی، اجتماعی و سمنها چگونه و با چه سقفی انجام شود. همچنین برای چاپ بنر، حمایت از کتاب، تولیدات فرهنگی، خرید حمایتی و سایر حوزهها ضوابط مشخص شد تا همه چیز شفاف و عادلانه باشد.
سؤال: این دستورالعملها شامل چه حوزههایی میشود؟
پاسخ: شامل حوزه ورزش، هیئتهای مذهبی، مجموعههای فرهنگی و اجتماعی، سمنها، کتاب، تئاتر، تولیدات هنری، سرود، آثار صوتی و تصویری و حتی حمایت از برنامههای خاص مثل تولیدات مرتبط با رشت و مفاخر آن است. برای نمونه، اگر کتابی در حوزه شهروندی یا معرفی مفاخر رشت باشد، سازمان میتواند در چاپ یا خرید حمایتی آن مشارکت کند. در حوزه موسیقی و سرود هم از تولیدات هنرمندان شهر حمایت کردهایم.
سؤال: درباره حمایت از گروههای خاص و اقشار آسیبپذیر نیز بفرمایید.
پاسخ: ما در حوزه اجتماعی، از انجمنها و گروههای مختلف مانند بیماران خاص، تالاسمی، اوتیسم، کلیوی و دیگر مجموعههای مردمی حمایت میکنیم. اگر این گروهها برنامهای برای برگزاری جشنواره، همایش یا سفر فرهنگی داشته باشند، سازمان تا حد توان صفر تا صد همراهی میکند. اعتقاد ما این است که این شهروندان متعلق به همین شهر هستند و باید به آنها خدمت شود.
سؤال: در حوزه ورزش و برنامههای ویژه برای کودکان دارای شرایط خاص چه اقداماتی انجام شده است؟
پاسخ: در المپیاد ورزشی، بخشی ویژه برای کودکان دارای بیماریهای خاص و کودکان اوتیسم در نظر گرفته شد تا بتوانند در رقابتها شرکت کنند. همچنین در جام رمضان، طی سالهای اخیر مسابقات به سطح بسیار بالایی رسید و حتی شبکه سه و شبکه ورزش بخشهایی از آن را بهصورت زنده پوشش دادند. یکی از مسئولان فدراسیون فوتبال نیز اعلام کرد که برخی از این مسابقات در سطحی برگزار میشود که حتی لیگ برتر به این شکل برگزار نمیشود.
سؤال: در حوزه ورزش همگانی و بهرهبرداری شهروندان از فضاهای ورزشی چه وضعیتی ایجاد شده است؟
پاسخ: در پارکها و فضاهای ورزشی مانند منظریه، پارک شهر و پارک ملت، شهروندان بهصورت رایگان یا با هزینهای بسیار پایین از امکانات استفاده میکنند. در منظریه روزانه صدها نفر از این امکانات استفاده میکنند. در پارک ملت نیز بسیاری از زمینها بهصورت رایگان در اختیار مردم قرار دارد. فقط برخی زمینهای چمن مصنوعی به دلیل هزینههای نگهداری، با تعرفهای پایینتر از بخش خصوصی در اختیار متقاضیان قرار میگیرد.
سؤال: شورای قرآنی شهرداری رشت چه نقشی در فعالیتهای شما دارد؟
پاسخ: ما شورای قرآنی رشت را با حضور چهرههای اثرگذار قرآنی شهر و استان تشکیل دادیم؛ افرادی مانند اسماعیل لایقبرحق، موسوی، سیدرضا اسماعیلیان، مرادی، یوسف ایزدی، حسنخواه و دیگر بزرگان قرآنی. این شورا در ماه رمضان، اعیاد خاص و مناسبتهای ویژه، محافل انس با قرآن را در محلات رشت برگزار میکند یا از برگزاری آنها حمایت میکند.
سؤال: این بخش چه جایگاهی در سازمان دارد؟
پاسخ: جایگاه مهمی دارد. ما اعتقاد داریم فرهنگ شهر فقط هنر و ورزش نیست؛ بخش قرآنی و معنوی هم باید جدی گرفته شود.
سؤال: درباره یادوارههای شهدا چه برنامهای داشتهاید؟
پاسخ: طبق ضوابط مصوب، در هر یک از ۵۵ محله رشت، یک یادواره شهدا با مشارکت مردم و بدون عنوان مستقیم شهرداری برگزار میشود. این برنامه از دو سال پیش آغاز شده و امسال سومین سال اجرای آن است.
سؤال: در حوزه تئاتر خیابانی و نمایشهای شهری چه اقداماتی انجام شده است؟
پاسخ: ما از تولیدات تئاتر خیابانی، از جمله نمایشهایی با موضوع امام حسین(ع) و آثار مرتبط با فرهنگ عاشورا، حمایت کردهایم. برخی از این اجراها در پیادهراه فرهنگی رشت برگزار میشود. گروههای نمایشی، پس از دریافت مجوز از اماکن، پلیس و ارشاد، در همان محل اجرا دارند. همچنین در زمینه تئاتر «مولایی» و برخی آثار دیگر که از دورههای قبل آغاز شده بود، استمرار ایجاد کردیم.
سؤال: در زمینه تولیدات هنری و تبلیغی چه رویکردی داشتهاید؟
پاسخ: بهجای استفاده از آثار اینترنتی، کارگاههای طراحی پوستر و تولیدات هنری را در رشت برگزار کردیم و آثار هنرمندان شهر را در مناسبتهایی مانند دهه فجر، رمضان و محرم اکران کردیم. البته یکی از نکاتی که بعدها به آن توجه کردیم، این بود که نام طراح یا هنرمند روی اثر ذکر شود و این موضوعی است که قصد داریم بهتر رعایت کنیم.
سؤال: برخی انتقادها درباره ضعف در اطلاع رسانی و ارتباط با رسانهها مطرح شده است. پاسخ شما چیست؟
پاسخ: اطلاعرسانی و برگزاری نشستهای خبری، بر عهده روابط عمومی شهرداری است و بدون هماهنگی با آن مجموعه، سازمان نمیتواند نشست رسانهای مستقل برگزار کند. البته در جشنواره فیلم، جشنواره تئاتر، سوگواره نینواییان و المپیادها، نشست خبری برگزار شده است.
همچنین از زمانی بودجه رسانهای بهصورت متمرکز در مرکز تعریف شد. با این حال، ما تلاش کردیم سامانهها، سایت و شبکههای اطلاعرسانی سازمان را فعالتر کنیم و برخی از این موارد پس از تذکرات پایگاه خبری و تحلیلی کاشف اسرار “ اصلاح شد.
سؤال: شما در صحبتهایتان ضعف اطلاع رسانی را پذیرفتهاید. چرا؟
پاسخ: چون واقعیت است. ما ضعف اطلاع رسانی داشتیم و این را انکار نمیکنم. برای همین سایت، اینستاگرام و کانال «فرهنگ و شهر» را به روز رسانی کردیم.
سؤال: چرا در بسیاری از برنامه ها از پیمانکاران بیرونی استفاده میکنید؟
پاسخ: چون از نظر اقتصادی، خرید و نگهداری تجهیزات حرفهای مثل صوت، تصویر و دوربین برای شهرداری صرفه ندارد. این تجهیزات هزینه بالای نگهداری دارند و فقط برای چند برنامه استفاده نمیشوند. بنابراین استفاده از نیروها و پیمانکاران بیرونی در این حوزه، هم منطقیتر است و هم بهصرفه تر.
سوال : هسته مرکزی پیاده راه فرهنگی فاقد سیستم صوتی به صورت دائمی جهت اجرای برنامه های مردمی می باشد ، در این باره چه تدبیر و برنامه ای دارید ؟
پاسخ : برای پیاده راه فرهنگی، خرید سیستم صوتی دائمی و حرفهای در حال پیگیری است.
سؤال: بودجه سازمان در چه وضعیتی است؟
پاسخ: بودجه سازمان حدود ۷۸ میلیارد تومان نیست، بلکه باید دقیق بررسی شود؛ اما در مجموع، نسبت به سالهای قبل افزایش قابل توجهی داشته و با وجود این، در مقایسه با برخی شهرهای کوچک، همچنان پایین است. با این حال، با همین بودجه توانستیم برخی پروژهها مانند تکمیل سالن پارک ملت، زمین چمن پارک آسیاب و تجهیز فضاهای ورزشی را پیش ببریم.
سؤال: ساختمان فعلی سازمان در ساختمان مجتمع خاتم الانبیا ص رشت مستقر است. علت این استقرار چه بود؟
پاسخ: در دورهای که ” اسدالله عباسی – استاندار و ” ولی جهانی لیلی – مدیر کل سابق میراث فرهنگی “بودند، قرار بود رشت بهعنوان شهر صنایع دستی مطرح شود. در آن زمان، ساختمان خاتم الانبیا ص رشت بهعنوان محل موقت برای استقرار سازمان فرهنگی در نظر گرفته شد تا برای موزه صنایع دستی و اقدامات مرتبط استفاده شود. طبق دستور استاندار، ما به آنجا منتقل شدیم. بعداً با توجه به وضعیت میراثی ساختمان و لزوم حفاظت از بنا، ماندن طولانیمدت در آنجا مناسب تشخیص داده نشد و اکنون شهردار پیگیر تهیه ساختمانی مناسبتر و دارای ظرفیت فرهنگسرا است.
سؤال: برای ساختمان جدید برنامهای دارید؟
پاسخ: بله، پیگیری برای احداث ساختمان جدید سازمان فرهنگی در دست اقدام است. این ساختمان باید استودیو صدا و تصویر، سالن نمایش، سالن تمرین تئاتر، کتابخانه و فضاهای مورد نیاز دیگر مثل بلکباکس، سالن تمرین تئاتر، فرهنگسرای کودک، کتابخانه و سالن جلسات داشته باشد
سؤال: در حوزه گردشگری شهری چه برنامههایی داشتید؟
پاسخ: مدیریت گردشگری را فعال کردیم، تورهای رایگان برای گروههای مختلف از جمله گردشگران، کودکان خاص، پرستاران، معلمان، هنرمندان، خبرنگاران و سایر اقشار برگزار کردیم. همچنین کارگاههای آموزشی برای آموزش تورگردانی و معرفی ظرفیتهای رشت، بهویژه خانهها و اماکن تاریخی، برگزار شد.
سؤال: درباره رصدخانه رشت هم توضیح دهید.
پاسخ: ساختمانی داشتیم که سالها بلااستفاده مانده بود. با پیگیریهای انجامشده، هم شهرداری و هم دولت برای تجهیز آن بودجه اختصاص دادند و اکنون آنجا به یک مجموعه علمی-آموزشی تبدیل شده است. در این مجموعه، سینمای ۳۶۰ درجه، آسماننما، تلسکوپهای پیشرفته و کلاسهای مختلف آموزشی فعال شده و اجرای طرح گردشگری آن به دانشگاه فردوسی مشهد واگذار شده است.
سؤال: در حوزه آسیبهای اجتماعی و گرم خانهها چه اقداماتی انجام شد؟
پاسخ: زمانی که ما آمدیم، تنها یک گرمخانه در حمیدیان وجود داشت که از نظر بهداشت و ساماندهی وضعیت مناسبی نداشت. اکنون دو مرکز آسیبهای اجتماعی، یکی در اسماعیلآباد و دیگری روبهروی چمارسرا، ایجاد شده است. در این مراکز، افراد ساماندهی میشوند، پرونده مددکاری برایشان تشکیل میشود، غذا، لباس، آزمایش و خدمات بهداشتی دریافت میکنند و با نظارت دستگاههای مختلف از جمله دادگستری، بهزیستی، پلیس و سایر نهادها، خدمات میگیرند. بخشی از افراد نیز به خانواده بازگردانده شدهاند.
سؤال: آیا برای ساماندهی این افراد، همکاری دستگاههای قضایی هم وجود داشته است؟
پاسخ: بله، دادگستری یکی از دستگاههایی بوده که همکاری بسیار خوبی با ما داشته است؛ هم در صدور احکام و هم در معرفی افراد به مراکز ماده ۱۵ و ۱۶. جا دارد از قاضیها و شعبههایی که در این زمینه همراهی کردند، تشکر کنم.
سؤال: برخی میپرسند چرا افراد بیخانمان یا کارتن خواب برای مدت طولانی در یک محل باقی میمانند؟
پاسخ: ما تا جایی که قانون اجازه میدهد، میتوانیم فرد را نگه داریم، برایش پرونده تشکیل دهیم و اصلاح را آغاز کنیم. اما ادامه مسیر نیازمند همراهی بهزیستی، کمیته امداد و سایر دستگاههاست. برخی افراد ممکن است سه یا چهار ماه در مرکز بمانند، اما نگهداری بلندمدت آنها در توان سازمان نیست و باید به مراکز تخصصی معرفی شوند.
سؤال: درباره بازگشت افراد به خانواده هم صحبت کرده بودید.
پاسخ: بله، در سال جاری حدود ۴۰۰ نفر برای بازگشت به خانواده تحت پیگیری و حمایت قرار گرفتند. این کار راحت نیست، اما اگر همراهی دستگاهها باشد، شدنی است.
سؤال: در حوزه اجتماعی چه گروههای خاصی را هم پوشش دادهاید؟
پاسخ: از بیماران، ایتام و گروههای خاص حمایتهایی داشتهایم. همچنین المپیاد ورزش ویژه کودکان خاص و اوتیسم را برگزار کردیم.
از طرف دیگر، تورهای رایگان رشتگردی برای اقشار مختلف راهاندازی شد و کارگاههای آموزشی گردشگری هم برگزار کردیم.
سؤال: منظورتان از این تورها چه بود؟
پاسخ: هم معرفی شهر به مردم و هم ایجاد نشاط و تعلق شهری. خیلی از شهروندان خودشان شهرشان را خوب نمیشناسند. این تورها کمک میکند مردم با هویت، تاریخ و ظرفیتهای رشت بیشتر آشنا شوند.
سوال : یکی از چالشهای همیشگی سازمانهای فرهنگی، شفافیت در حمایتهاست. انتقادهایی مبنی بر توزیع سلیقهای کمکها در گذشته وجود داشت. شما برای این موضوع چه کردید؟
پاسخ : دقیقاً همین طور است. ما برای پایان دادن به تصمیمات سلیقهای، «دستورالعمل و ضوابط اجرایی» مدونی تدوین کردیم. امروز برای کمک به تیمهای ورزشی، هیئتهای مذهبی، سمنها و تولیدات فرهنگی، یک چارچوب مشخص و قانونی داریم که با همراهی شورای شهر تصویب شده است. این شفافیت باعث شد عدالت در توزیع منابع رعایت شود؛ چه برای کمک به یک گروه تئاتر باشد، چه خرید حمایتی یک کتاب یا حمایت از یک رویداد فرهنگی.
شما با محدودیتهای بودجهای مواجه هستید. با این وجود، آیا پروژههای زیر ساختی پیش رفتهاند؟
بله، محدودیت بودجه یک واقعیت است و در مقایسه با شهرهای دیگر، بودجه فرهنگی رشت همچنان پایین است. اما ما با اولویتبندی، توانستیم پروژههای مهمی مثل تکمیل سالن پارک ملت و زمینهای چمن پارک آسیاب را به سرانجام برسانیم. اعتقاد داریم با مشارکت مردم و استفاده از ظرفیت محلات، میتوان کارهای بزرگی کرد؛ چنانکه یادوارههای شهدا را در ۵۵ محله رشت با مشارکت خودِ اهالی برگزار کردیم.
سؤال: بودجه سال ۱۴۰۵ سازمان چقدر است؟
پاسخ: حدود 80 میلیارد تومان اعلام شده است. اما با توجه به گستردگی حوزههای فرهنگی، اجتماعی و ورزشی، این بودجه را پایین میدانم.
سؤال: علت اصلی این کمبودها را چه میدانید؟
پاسخ: مهمترین مسئله کمبود منابع مالی است. نه اینکه ارادهای وجود نداشته باشد. اگر منابع مالی متناسب باشد، خیلی از برنامهها سریعتر و بهتر پیش میرود.
سؤال: درباره نیروی انسانی چطور؟
پاسخ: کمبود نیروی انسانی متخصص هم کاملاً محسوس است. ما نیاز به نیروهای کارآمد و پیگیر داریم. کار فرهنگی و اجتماعی، کار دفتریِ صرف نیست؛ کار میدانی و شبانهروزی میخواهد.
سؤال: سرنوشت ساختمان سالن همایش مرکزی شهرداری رشت در میدان گیل و ایده ایجاد یک مجموعه فرهنگی و همایشی در آن به کجا رسیده است؟
پاسخ: برای تکمیل و بهرهبرداری از چنین مجموعهای که قرار است شامل سالن همایش، گالری، سالن هزار نفره، سالن ۲۰۰ نفره و فضاهای متنوع فرهنگی و هنری باشد، شهرداری بهتنهایی توان تأمین بار مالی پروژه را ندارد و باید از ظرفیت سرمایهگذار بخش خصوصی استفاده شود.
برای این مجموعه، بسته سرمایهگذاری تهیه شده و چند نوبت نیز موضوع با مشاوران مختلف پیگیری شده است، اما اجرای آن منوط به برگزاری فراخوان و جذب سرمایهگذار است. حجم کار در این پروژه از نظر فنی و اجرایی بسیار زیاد است و با بودجه جاری شهرداری نمیتوان آن را به سرانجام رساند.
سؤال : در روزهای سوگ جانکاه شهادت رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت الله سید علی حسینی خامنهای ” سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری رشت چه رسالت و نقشی در مدیریت فضای حاکم و برگزاری آیینهای سوگواری بر عهده داشت ؟
پاسخ : در آن ایام پر از حزن و اندوه وظیفه خطیر ما به عنوان متولی جریانهای فرهنگی شهر آن بود که بستری شایسته برای ابراز ارادت خالصانه مردم و تجلی سوگواری در شأن آن مقام شامخ فراهم آوریم و در عین حال آرامش و انسجام اجتماعی را پاس بداریم
سؤال : نخستین گام و تدبیر سازمان در مواجهه با آن رخداد تاریخی شهادت رهبر انقلاب چه بود ؟
اسخ : دو ساعت قبل از اعلام رسمی آن خبر جانسوز توسط صدا وسیما ، جلسات اضطراری هماهنگی با قید فوریت تشکیل شد تا تمامی اقدامات در سطوح مختلف به صورت منسجم و یکپارچه صورت پذیرد و از هرگونه گسست در برنامهریزیها و پراکندگی در عملکردها جلوگیری به عمل آید
سؤال : در حوزه فضاسازی بصری و نمادین شهر چه تمهیداتی اندیشیده شد ؟
پاسخ : جامه سیاهپوش بر تن شهر کردن از نخستین کنشهای بصری ما بود که با بهرهگیری از ظرفیتهای سازمان و همافزایی نهادهای همکار و با نصب کتیبهها بنرها و پرچمهای متناسب با ساحت عزای عمومی در میادین اصلی و پیادهراه فرهنگی بستری حزنآلود اما باوقار برای همنوایی شهروندان مهیا ساختیم
سؤال : پیادهراه فرهنگی رشت به عنوان قلب تپنده شهر در آن روزها چه نقشی ایفا کرد ؟
پاسخ : پیاده راه فرهنگی به مثابه میعادگاه اصلی تجمعات مردمی کانون بروز احساسات زلال سوگواران قرار گرفت و ما کوشیدیم با تدبیر در مدیریت این فضا و آراستن آن به برنامههای سوگواری بستر را برای حضور خیل عظیم مردم عزادار با نظم و شکوهی مثالزدنی مهیا سازیم
سؤال : چه برنامههای فرهنگی و آیینی در آن فضا متجلی گشت ؟
پاسخ : ب برگزاری محافل انس با قرآن کریم نوحهسرایی و مداحی ذاکران اهلبیت آیینهای سنتی عزاداری و فراهمسازی فرصت برای گردهمایی خودجوش امت عزادار از جمله اقدامات فرهنگی بود که در آن روزهای سخت تاکنون با اقبال عمومی همراه شد
سؤال : آیا سازمان در امر پشتیبانی و تسهیل حضور مردم در آیینهای ملی نیز ایفای نقش کرد ؟
پاسخ : ما در کنار سایر دستگاههای اجرایی با بسیج تمامی امکانات لجستیکی و هماهنگیهای لازم نقشی مؤثر در زمینه خدماترسانی و تسهیل حضور پرشور شهروندان در برنامههای ملی و آیینهای تشییع بر عهده داشتیم تا دین خود را به آن مقام والای ولایت ادا کرده باشیم
سؤال : جمع بندی نهایی شما از مسئولیت سازمان در آن شرایط خطیر چیست ؟
پاسخ : غایت تلاش ما این بود که در آن بزنگاه تاریخی ضمن صیانت از نظم و آرامش جامعه زمینه را برای حضور مؤثر و محترمانه مردم در آیینهای سوگواری فراهم آوریم تا بدینوسیله مدیریت شهری بتواند به عنوان بازویی حمایتی و هماهنگکننده ایفای وظیفه نماید و جلوهای از همبستگی عمومی را به نمایش بگذارد
سؤال: برخی عملکرد شما را با تکیه بر این فرضیه نقد میکنند که تداوم طولانیمدت حضور در این جایگاه، ناشی از هماهنگیِ بیچون و چرا و یا به تعبیر صریحتر، “بلهقربانگویی” در برابر مدیریت ارشد شهری و برخی نهادهای بیرونی و ادارات است. پاسخ تان به این شائبه چیست؟ آیا برای پیشبرد پروژهها، استقلال رأیِ خود را فدای جلب رضایتِ این نهادها میکنید؟
پاسخ: واژه “بلهقربانگو” یک برچسبِ تقلیلگرایانه است. مدیریت در نهادی مثل شهرداری رشت، یک بازیِ تکنفره نیست. ما برای پیشبردِ کارهای فرهنگی و اجتماعی، ناگزیریم با دستگاههای مختلف—از نهادهای فرهنگی گرفته تا سایر نهادها تعامل و همکاری داشته باشیم. این “تعامل”، “بله قربانگویی” نیست؛ بلکه دیپلماسیِ لازم برای حل مشکلات شهر است.
اگر این هماهنگی نبود، یادوارههای شهدا یا جشنوارههای فرهنگی برگزار نمیشد. من اگر نظرات کارشناسیام متفاوت باشد، در جلساتِ داخلی بیان میکنم، اما بعد از تصمیمِ جمعی، به عنوان مدیرِ اجرایی موظفم آن را به بهترین شکل به نتیجه برسانم. تداومِ حضور من، نه به خاطر سرسپردگی، بلکه به خاطرِ “نتیجهگرا بودن” و تواناییِ همافزایی با ارکانِ مختلفِ حاکمیتی و شهرداری است.
سؤال: مهمترین هدف سازمان فرهنگی چیست؟ آیا فقط برگزاری جشن و بنر زدن است؟
پاسخ: هدف کلان ما ارتقای فرهنگ و آموزش شهروندی، افزایش نشاط اجتماعی و توسعه ورزش همگانی است. هنر و ورزش ابزارند، نه هدف نهایی.
سؤال: برای روز خبرنگار چه وعدهای دارید؟
پاسخ: تلاش ما بر این بود که تور رشتگردی برای اصحاب رسانه برگزار کنیم. این کار هم نوعی قدردانی است و هم فرصتی برای آشنایی بیشتر با شهر. اگر درباره سفر مشهد یا قم هم صحبت شده، آن موضوع نیازمند هماهنگی و مصوبه است، اما اصل تکریم خبرنگاران برای ما قطعی است
سؤال: چرا این موضوع برایتان مهم است ؟
پاسخ: چون خبرنگاران نقش مهمی در پیگیری مسائل شهر دارند. آنها فقط بازتابدهنده خبر نیستند؛ در واقع بخشی از حافظه و وجدان شهریاند.
سؤال: اگر بخواهید عملکرد این سالها را جمع بندی کنید، چه میگویید؟
پاسخ: ما ادعا نمیکنیم که همهچیز کامل است. اما در حد توان کوشیدهایم در حوزههای فرهنگی، اجتماعی، ورزشی، هنری، گردشگری و قرآنی، کارهایی انجام دهیم که خروجی ملموس برای مردم داشته باشد. در این مسیر، همراهی اعضای شورا و شهردار نقش مهمی داشته است و امیدواریم بتوانیم در ادامه نیز خدمت بیشتری به شهروندان رشت ارائه کنیم .
سؤال: درباره درگذشت ” محمد رضا علیزاده – معاون فقید سازمان ” هم گفته بودید که برای شما خیلی سخت بود.
پاسخ: بله، واقعاً سخت بود. مرحوم علیزاده یک وزنه برای سازمان بود؛ آدمی صالح، سالم، خوشفکر و بسیار دوست داشتنی. فقدانش برای ما یک ضربه جدی بود.
گزارش عملکرد و شفافیت
سؤال: درباره گزارش عملکرد سازمان چه اقداماتی کردهاید؟
پاسخ: گزارش عملکرد سهساله تهیه شده و گزارش سالهای بعدی هم در حال آمادهسازی است. این گزارشها بهصورت الکترونیکی و با QR Code ارائه خواهند شد تا دسترسی به آنها سادهتر باشد.
سؤال: این کار را برای چه انجام دادهاید؟
پاسخ: برای شفافیت، نظم و دسترسی بهتر مردم و رسانهها. اگر قرار است مردم بدانند چه کردهایم، باید گزارشها روشن و قابل دسترس باشد.
همکاری با نهادها
سؤال: با کدام نهادها بیشتر همکاری دارید؟
پاسخ: در حوزه اجتماعی با دادگستری، بهزیستی، اداره کار و پلیس همکاری داریم. در برنامههای فرهنگی و ورزشی هم با سپاه، بسیج، کانون مساجد، ارشاد و میراث فرهنگی در ارتباط و تعامل هستیم.
سؤال: این همکاریها چقدر مؤثر بودهاند؟
پاسخ: بسیار مؤثر بودهاند. واقعیت این است که شهرداری بهتنهایی نمیتواند از پس همه کارها برآید. اگر نهادها کنار هم نباشند، خیلی از برنامهها اصلاً به نتیجه نمیرسد.
دغدغهها و آرزوهای نیمهتمام
سؤال: اگر امکانات بیشتری داشتید، چه کارهایی را انجام میدادید؟
پاسخ: دوست داشتم فرهنگ سراهای بیشتری داشته باشیم، توسعه مجموعههای ورزشی را جلو ببریم، خانههای کارآفرینی را گسترش بدهیم، آموزش رایگان هنر و کتابخوانی را راه بیندازیم و یک مجتمع اردوگاهی برای رسیدگی بهتر به آسیبدیدگان اجتماعی ایجاد کنیم.
سؤال: الان چند خانه کار آفرینی فعال است؟
پاسخ: فعلاً ۳ خانه فعال داریم، اما این عدد کافی نیست و باید توسعه پیدا کند.
سؤال: چرا مجتمع اردوگاهی را مهم میدانید؟
پاسخ: چون بخشی از آسیبهای اجتماعی فقط با اسکان موقت حل نمیشود. باید یک مجموعه جدی برای بازتوانی، آموزش، درمان و بازگشت به زندگی عادی داشته باشیم.
سؤال: درباره «کاشف اسرار» و نقش رسانهها چه نظری دارید؟
پاسخ: من برای کاشف اسرار و تلاشهایش در پوشش مسائل شهری و پیگیری مطالبات مردم احترام قائلم. رسانههایی مثل شما کمک میکنند مسائل شهر دیده شود. اصلاً از رسانه ها دل خور نیستیم؛ برعکس، اعتقاد داریم نقدهای منصفانه و پیگیریهای رسانهای به ما کمک میکند.
سؤال: صادقانه بگویید بزرگترین حسرت مدیریتی شما چیست؟
پاسخ: حسرت من این است که هنوز نتوانستهایم «مجتمع اردوگاهی» آسیبدیدگان را تمام کنیم. من با کسی تعارف ندارم؛ ما با بودجههای قطرهچکانی داریم کارهای بزرگ میکنیم. امیدوارم منابع پایدارتری تعریف کنند تا این آرزوها روی زمین نماند.
سؤال: اگر بخواهید عملکرد خودتان را در یک جمله توصیف کنید، چه میگویید؟
پاسخ: من سعی کردهام صریح، واقعگرا و بیپرده حرف بزنم و در عین حال کار را جلو ببرم. نه میشود همه کمبودها را انکار کرد، نه میشود منتظر شرایط ایدهآل ماند. باید با همین امکانات، بهترین کار را انجام داد.
سؤال: حرف پایانی شما چیست؟
از شهردار، اعضای شورا، دستگاههای اجرایی، سپاه، بسیج، ارشاد، میراث فرهنگی، بهزیستی، دادگستری، پلیس، هنرمندان، سمنها، هیئتهای مذهبی، اصحاب رسانه و همه کارکنان سازمان تشکر میکنم. ما نخواستیم اسممان دیده شود؛ خواستیم کار مردم روی زمین نماند. نتیجه نهایی هم با خداست.
اگر کاری پیش رفته، با کمک همینها بوده است. من همیشه گفتهام که مشکل اصلی ما نبود اراده نیست؛ نبود بودجه و زیر ساخت است. با این حال، تلاش کردهایم کار مردم روی زمین نماند.
پایان پیام