اختصاصی / آسفالتِ شرم و فاجعه مدیریتی در چند قدمی خانه میرزا کوچک ؛ شهردار رشت و مدیر منطقه دقیقاً کجای این ” ویرانه ” ایستاده اند ؟
کاشف اسرار – در حالی که رهبر شهید انقلاب، شخصیت میرزا کوچک جنگلی را نماد « واحد مینیاتوری از نظام اسلامی » در رشت خواندند، مدیریت شهری با رها کردن وضعیت اسفناک آسفالت در چند قدمی خانه این شهید ، عملاً تیشه به ریشه هویت، اعتبار و شأن گردشگری مرکز گیلان میزند.
تصویری که امروز از محله استاد سرا مخابره میشود، نه یک ایراد فنی، بلکه سندی بر «ترک فعل» و بیتفاوتی محض مدیریت شهری است.
حضرت آیت الله سید علی حسینی خامنهای در ۲۹ آبان ماه ۱۳۹۱ فرمودند: «مرحوم میرزا کوچک جنگلی یک واحد مینیاتوری از نظام اسلامی و جمهوری اسلامی را در رشت و در همان محدودهی خاصّ خودش گیلان بهوجود آورده بود.» اما گویا مدیران امروز شهرداری رشت، با این کلام راهبردی بیگانه هستند.
تصویری که مشاهده میکنید (پیوست خبر)، مربوط به چند قدمی خانه میرزا کوچک در محله قدیمی استاد سرا است؛ محلی که روزانه میزبان دهها گردشگر داخلی و خارجی است که برای ادای احترام به سردار جنگل به این منطقه میآیند. اما آن چه نصیب چشم این میهمانان و شهروندان رشتی میشود، آسفالتی است که حداقل یک سال است به حال خود رها شده و به گودالی از بی تدبیری تبدیل گشته است.
آقای رحیم شوقی چهارده ” شهردار رشت !
باید از شما و مدیر منطقه مربوطه پرسید: در طول این حدود یک سالی که این وضعیت اسفناک مقابل چشم همگان بوده، شما و مدیر منطقه شهرداری دقیقاً در کدام جلسات و پشت کدام میزها به سر میبردید که متوجه این فضاحت در قلب تاریخی شهر نشدید؟ آیا شأن رشت و اعتبار سردار بزرگ گیلان، به اندازه لکه لکه کردن چند متر آسفالت هم برای شما ارزش نداشت؟
رحیم شوقی چهارده ” و مدیر مربوطه در شهرداری رشت باید صریح، شفاف و بدون تعارف به افکار عمومی پاسخ دهند که علت این همه تعلل چیست؟
چرا باید چنین وضعیت تاسف باری ماه ها و بلکه حدود یک سال در یکی از نقاط مهم هویتی شهر باقی بماند؟ آیا این حجم از بی تفاوتی، جز نشانهای از ضعف مدیریت و فرسودگی نظارت، معنای دیگری هم دارد؟
اما واقعیت تلخ این است که اهالی محله و خودروهای عبوری شهروندان و گردشگران، به جای آنکه با طیب خاطر از این مسیر عبور کنند، به دلیل کم عرض بودن معبر و وجود این خرابی و چاله در سطح آسفالت، ناچارند با نگرانی و ترس از آسیب دیدن زیر بندی خودروهای خود از این نقطه عبور کنند که فاقد علامت خطر و هشدار است ؛ مسئله ای که نهتنها موجب نارضایتی عمومی شده، بلکه هر روز خسارت و زحمت بیشتری را به مردم تحمیل میکند.
این رها شدگی، فقط نماد یک چاله در خیابان نیست؛ نماد چالهای بزرگ در مدیریت شهری رشت است که گویا نه گوش شنوا دارد و نه چشم بینا برای دیدن دردهای کف خیابان. وقتی شهرداری در مرمت بدیهی ترین نیاز یک معبر توریستی ناتوان است، چه طور میتواند از پروژههای بزرگ و تحول شهری سخن بگوید؟
سوال مردم روشن است : مگر شهرداری رشت دقیقا چه وظیفه ای مهم تر از رسیدگی به چنین وضع آشکار و شرم آوری دارد؟
اگر مدیریت شهری نمیتواند یا نمیخواهد معبری را در چند قدمی خانه میرزا کوچک جنگلی ترمیم کند، پس ادعاهای پرطمطراق درباره توسعه شهری، گردشگری، هویت بخشی و زیبا سازی شهر دقیقا به چه کار میآید؟
آن چه امروز در این محدوده دیده میشود، فقط خرابی تکه ای آسفالت نیست؛ این تصویر، نماد آشکاری از ضعف نظارت، سستی در اقدام، بی اعتنایی به هویت تاریخی رشت و فاصله معنا دار مدیران شهری با واقعیتهای کف شهر است.
شهری که مسئولانش در جلسات از ظرفیت گردشگری و اصالت تاریخی سخن میگویند، اما در میدان عمل حتی قادر نیستند آبرومندی معبر اطراف خانه یکی از مهمترین چهره های تاریخ ایران را حفظ کنند.
ماجرا فقط یک معبر خراب نیست؛ مسئله، نوع نگاه مدیریت شهری به هویت رشت است. وقتی اطراف خانه میرزا کوچک جنگلی این گونه رها میشود، یعنی حرف از حفظ تاریخ و شأن شهر، بدون عمل، فقط یک شعار خالی است.
شهرداری رشت اگر هنوز خود را موظف به پاسخ گویی میداند، باید به جای سکوت و تماشا، فورا این وضعیت را اصلاح کند و درباره این ترک فعل طولانیمدت توضیح بدهد. چرا چنین صحنه شرم آوری باید این همه مدت مقابل چشم مسئولان بماند و کسی پاسخ گو نباشد ؟
مردم حق دارند بپرسند: شهردار و مدیران شهری دقیقا کجای این ماجرا ایستادهاند؛ کنار مردم یا پشت میزهای بی خبر از حال شهر ؟
کاشف اسرار صراحتاً اعلام میکند که این حجم از بی تفاوتی، توهین مستقیم به مطالبات مردم و بی توجهی به توصیههای اکید رهبر شهید در پاس داشت مفاخر ملی است.
مردم رشت حق دارند بدانند بودجههای عمرانی شهرداری کجاست و چرا برای حفظ آبروی شهر در محله استاد سرا، حتی یک اقدام ساده هم صورت نمیگیرد. سکوت شهردار و مدیر منطقه، دیگر قابل پذیرش نیست.
این گزارش را با کلام حق به پایان میبریم تا یادآوری شود که هیچ مسئولیتی از دید ناظر مطلق پنهان نمیماند:
«وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ»*بگو: «عمل کنید! خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را میبینند!» (سوره توبه – آیه ۱۰۵)
پایان پیام