با این وجود، مشاهدات میدانی در ساعات تاریکی شب در مجتمع دخانیات گیلان واقع در کیلومتر ۴ جاده رشت به فومن، حاکی از آن است که تابلوی ورودی این مجتمع بزرگ و نام‌آشنا مدت‌هاست به دلیل نقایص فنی روشنایی، واژه کلیدی «دخانیات» را نمایان نمی‌سازد و تنها عبارات ناقصی در منظر عابران، خودروهای عبوری و مراجعان به چشم می‌خورد؛ نقص بصری ملموسی که پرسش‌هایی را پیرامون میزان توجه به جزئیات، آراستگی محیطی و انضباط سازمانی در دوره مدیریت فعلی ایجاد کرده است.

مجتمع دخانیات گیلان به عنوان یکی از قطب‌های دیرپا، با سابقه و اثر گذار صنعت و اقتصاد استان، همواره از حساسیت و جایگاه نمادین ویژه‌ای نزد افکار عمومی برخوردار بوده است.

سردر این مجتمع و تابلوی سبز‌رنگ و بزرگ آن که بر فراز قوس ورودی تعبیه شده، پیشانی معرفی این مجموعه به شهروندان، میهمانان و صنعتگران است. با این همه، بررسی‌های مستمر و تصاویر ثبت‌ شده در ساعات تاریکی شب نشان می‌دهد که حروف نورانی و نئونی واژه «دخانیات» خاموش بوده و در کمال تعجب، عنوان مجموعه به صورت مقطع و ناقص در معرض دید همگان قرار گرفته است.

این رویداد اگرچه در نگاه نخست ممکن است یک ایراد ساده در تاسیسات الکتریکی یا نقص فنی روشنایی به نظر برسد، اما استمرار طولانی‌مدت این خاموشی در شب‌ها و عدم اقدام به رفع نقص و اصلاح این تابلوی معرف هویت، این سوال اساسی و دغدغه‌مندانه را در میان ناظران ایجاد می‌کند که آیا مدیریت مجموعه، شهیار وهابی، و واحدهای زیرمجموعه نظیر خدمات و روابط عمومی، رفت‌وآمد شبانه به این مجتمع ندارند یا اساساً نگاه موشکافانه به جزئیات محیطی از دایره اولویت‌های روزمره خارج شده است؟

این وضعیت ناخودآگاه خاطره دوران مدیریت اسبق مجتمع دخانیات گیلان مجید مقدادی را در اذهان زنده می‌سازد؛ مدیری که افزون بر دقت مثال‌زدنی در نظم دیداری، انضباط کاری در تمام سطوح اداری و کارگاهی و اشراف دقیق بر کوچک‌ترین مسائل محیطی، همواره تعاملی بسیار شایسته، مستمر، صمیمانه و در عین حال پاسخ‌گو با اصحاب رسانه و خبرنگاران داشت.

مقدادی رسانه‌ها را پل ارتباطی حقیقی میان صنعت و جامعه می‌دانست، نقد خبرنگاران را با روی گشاده می‌شنید و با حساسیت ویژه اجازه نمی‌داد حتی کوچک‌ترین نقص ظاهری یا اختلال اداری از چشمان ناظر جامعه پنهان یا بی‌تفاوت رها شود.

از منظر علم مدیریت و ارتباطات سازمانی، آراستگی بیرونی، ساماندهی جلوه‌های بصری و نگهداری منظم از المان‌های هویتی، آینه‌ای تمام‌ نما از روح حاکم بر نظم درونی و انگیزه تعاملی یک مجموعه است. مجتمع عظیمی چون دخانیات گیلان در کیلومتر ۴ جاده رشت به فومن، شایسته نیست که بر سردر ورودی خود با تابلویی ناقص، خاموش و ناخوانا پذیرای نگاه شهروندان باشد.

پایگاه خبری و تحلیلی کاشف اسرار در راستای رسالت رسانه‌ای و بدون ورود به مباحث خارج از نقد منصفانه، این نقص روشن را به عنوان یک خیرخواهی سازنده و مطالبه حرفه‌ای بازتاب می‌دهد تا مدیریت مجتمع دخانیات گیلان و مسئولان حوزه خدمات و پشتیبانی، در اسرع وقت نسبت به بازسازی فنی و تامین روشنایی کامل تابلوی سردر اقدام کنند؛ چه آنکه حفظ اعتبار و آراستگی بصری مجموعه‌های وابسته به اموال عمومی، حداقل انتظار جامعه از مدیران اجرایی به شمار می‌آید.

کلام‌الله مجید در آیه ۵۸ سوره مبارکه نساء با صراحت و زیبایی تمام می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا»؛ همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانش بازگردانید و هنگامی که میان مردم داوری یا اداره امور می‌کنید، به عدالت و شایستگی رفتار نمایید.

بی‌شک مسئولیت‌های عمومی و صیانت از جایگاه، آبرو و هویت مجموعه‌های بزرگ تولیدی و صنعتی که دهه‌ها با تاریخ این دیار پیوند خورده‌اند، امانتی خطیر در دستان مدیران مستقر به شمار می‌روند.