اختصاصی / ایستگاه راه آهن رشت ؛ دروازه توسعه یا نماد رها شدگی مدیریتی ؟ استاندار گیلان و وزیر راه بازخواست کنند ؛ چرا دروازه ریلی رشت در بی نظمی و کم توجهی رها شده است ؟
کاشف اسرار – ایستگاه راهآهن رشت که قرار بود نماد اتصال گیلان به شبکه حمل و نقل ریلی کشور و دروازهای برای رونق اقتصادی و گردشگری استان باشد، امروز در ساده ترین مؤلفه های مدیریت محیطی و خدماتی با چالشهای جدی رو به رو است.
مسیر دسترسی به این ایستگاه در حوالی روستای فلکده، نه تنها شأن یک زیر ساخت ملی را ندارد، بلکه نشانه هایی از بی نظمی، ضعف نظارت و کم توجهی مدیریتی را به نمایش میگذارد؛ وضعیتی که پرسشهای جدی درباره عملکرد مدیریت راه آهن شمال۲ ایجاد کرده است.
راه آهن در هر کشوری از مهم ترین نمادهای نظم، برنامه ریزی و توسعه زیر ساختی محسوب میشود. ایستگاه های راه آهن در بسیاری از نقاط جهان، به عنوان «دروازه ورود» مسافران و گردشگران شناخته میشوند؛ جایی که نخستین تصویر از محدوده یک ایستگاه در ذهن مسافر شکل میگیرد. اما آنچه امروز در مسیر دسترسی به ایستگاه راه آهن رشت دیده میشود، فاصلهای آشکار با این استانداردها دارد.
ایستگاه راهآهن رشت در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر و در نزدیکی روستای فلکده در جاده جیرده قرار گرفته است. این ایستگاه در سال ۱۳۹۷ بهعنوان بخشی از پروژه مهم راهآهن قزوین–رشت–انزلی افتتاح شد؛ پروژهای که قرار بود حلقهای مهم از کریدور حمل و نقل شمال کشور باشد. با این حال، پس از گذشت چند سال از افتتاح آن، هنوز ابتدایی ترین مسائل در مسیر دسترسی این ایستگاه حل نشده است.
مسافری که قصد ورود به ایستگاه را از سه راه ورودی جاده رشت به فلکده دارد، باید حدود یک کیلومتر مسیر را طی کند؛ مسیری که متأسفانه فاقد ایستگاه مناسب برای خودروهای سواری و تاکسی است. همین مسئله باعث شده برخی شهروندان ناچار شوند بخشی از این مسیر را پیاده طی کنند؛ آن هم در جادهای که از نظر ایمنی و امکانات اولیه وضعیت مطلوبی ندارد.
در این مسیر، نبود تیرهای برق و روشنایی کافی در شب به یکی از مهم ترین مشکلات تبدیل شده است. تاریکی مسیر نه تنها برای مسافران و اهالی خطر آفرین است، بلکه تصویری ناخوشایند از محیط پیرامونی ایستگاه ایجاد میکند. بلوار دسترسی نیز با رفیوژ میانی بدون رنگ آمیزی و علائم ایمنی مناسب، وضعیتی رها شده دارد.
مشکلات به همین جا ختم نمیشود. علفهای هرز در حاشیه این مسیر در بسیاری از نقاط به چندین متر ارتفاع رسیده و مدتهاست که ساماندهی نشده است. وجود زباله در اطراف مسیر نیز چهره محیط را مخدوش کرده و تصویری نامناسب از ورودی یکی از مهم ترین زیر ساختهای حمل و نقل استان به نمایش گذاشته است.
میدان بسیار بزرگ حد فاصل بلوار دسترسی هنوز فاقد نام گذاری رسمی است و این موضوع حتی در سادهترین سطح مدیریت نیز جای سؤال دارد. از سوی دیگر، فقدان علایم مورد نیاز راهنمایی و رانندگی و سرعت بالای برخی خودروها ، چندین سرعت کاه موجود در مسیر یا تخریب شده یا بخشهایی از آن از بین رفته و مدت هاست که ترمیم نشده است؛ مسئلهای که میتواند برای خودروها و مسافران خطر آفرین باشد.
در طول این مسیر همچنین فضولات حیوانات چهار پا از جمله اسب ، سگ و گاو مشاهده میشود؛ صحنهای که نه تنها زیبایی محیط را از بین برده بلکه با شأن یک ایستگاه راهآهن که قرار است پذیرای مسافران داخلی و گردشگران باشد، هم خوانی ندارد.
در چنین شرایطی، پرسش اساسی این است که مسئولیت رسیدگی به این وضعیت بر عهده چه نهادی است و چرا با وجود گذشت سالها از افتتاح ایستگاه، مشکلاتی تا این اندازه بدیهی همچنان پابرجاست؟
از آبانماه ۱۴۰۳، رحمت رحمتنژاد ” در دسترس و پاسخگو نیست ” از اهالی سواد کوه ( زادگاه رضا شاه )استان مازندران – به عنوان مدیرکل راه آهن شمال۲ منصوب شده است. انتظار طبیعی افکار عمومی این است که مدیران مسئول نسبت به مسائل محیطی و خدماتی پیرامون ایستگاههای زیر مجموعه خود حساسیت داشته باشند؛ زیرا این مسائل مستقیماً با امنیت، رفاه و رضایت شهروندان در ارتباط است.
رسانهها نیز در این میان وظیفه دارند مشکلات و مطالبات عمومی را منعکس کنند. مطابق ماده ۵ قانون مطبوعات، کسب و انتشار اخبار داخلی و خارجی با هدف افزایش آگاهی عمومی و حفظ مصالح جامعه، حق قانونی مطبوعات است. بنابراین طرح این مسائل نه اقدامی تقابلی، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی رسانهها محسوب میشود.
از سوی دیگر، بند ۱۱ ماده ۸ مصوبه شورای عالی اداری درباره حقوق شهروندی در نظام اداری تصریح میکند که در نشستهای پرسش و پاسخ دستگاههای اجرایی، نباید تبعیضی در دعوت یا طرح پرسش میان رسانهها وجود داشته باشد که دوره مدیریتی ” رحمت نژاد ” رعایت نشد . همچنین بند ۳ ماده ۹ همین مصوبه تأکید دارد که دستگاههای اجرایی باید به ارزیابیهای انتقادی و پیشنهادهای اصلاحی رسانهها احترام بگذارند و فضای تحمل نظرات مخالف را در درون خود نهادینه کنند.
بر اساس مواد ۱۶ و ۱۸ این مصوبه نیز بالاترین مقام دستگاه اجرایی مسئول اجرای آن است و مدیران در تمامی سطوح سازمانی موظف به رعایت مفاد آن هستند. مسئولیت هدایت و نظارت بر اجرای این مصوبه در سطح استان نیز بر عهده استاندار قرار دارد.
از سوی دیگر، بر اساس ماده ۷ آییننامه وظایف روابط عمومی دستگاههای اجرایی، روابط عمومیها موظفاند با همه رسانههای قانونی تعامل مناسب داشته باشند. نادیده گرفتن رسانههای منتقد یا بیتوجهی به مطالبات آنان نهتنها کمکی به حل مشکلات نمیکند، بلکه به کاهش اعتماد عمومی میانجامد.
در صورت نقض یا عدم رعایت حقوق شهروندی در نظام اداری نیز طبق ماده ۱۹ این مصوبه و در چارچوب قانون رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان، موضوع میتواند در هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری مورد بررسی قرار گیرد.
قرآن کریم نیز مسئولیتپذیری و عدالت در مدیریت امور مردم را مورد تأکید قرار داده و میفرماید:
«إِنَّ اللّهَ يَأمُرُ بِالعَدلِ وَالإِحسانِ»
(سوره نحل، آیه ۹۰)
خداوند به عدالت و نیکوکاری فرمان میدهد.
بدیهی است که عدالت اداری و رعایت حقوق شهروندان در ارائه خدمات عمومی نیز بخشی از همین مفهوم عدالت است.
در کنار این مبانی قانونی و اخلاقی، اصل هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز امر به معروف و نهی از منکر را وظیفهای همگانی میان مردم و مسئولان دانسته است. بنابراین طرح چنین مطالباتی از سوی رسانهها و افکار عمومی، نه تقابل با مدیران بلکه تلاشی برای اصلاح امور و ارتقای کیفیت خدمات عمومی است.
ایستگاه راه آهن رشت میتواند نماد توسعه و پیشرفت گیلان باشد، اما تحقق این هدف تنها با افتتاح پروژه ها ممکن نیست؛ بلکه نیازمند مدیریت مستمر، نگهداری مناسب و توجه به محیط پیرامونی آن است.
انتظار میرود مدیر کل راه آهن شمال۲ در چارچوب مسئولیت های قانونی خود نسبت به ساماندهی فوری مسیر دسترسی، تأمین روشنایی، رنگ آمیزی جداول رفیوژ میانی ، اصلاح سرعتکاه ها، پاکسازی محیط و ایجاد ایستگاه سواری اقدام کند.
همچنین شایسته است استاندار گیلان به عنوان ناظر اجرای حقوق شهروندی در استان و وزیر راه و شهرسازی به عنوان مقام مافوق سازمانی، با ورود جدی به این موضوع، زمینه اصلاح وضعیت موجود و پاسخگویی شفاف مدیران مربوطه را فراهم کنند.
بدیهی است که نظارت رسانهای و مطالبهگری قانونی، نه تهدیدی برای مدیران بلکه فرصتی برای اصلاح و بهبود عملکرد دستگاههای اجرایی است؛ فرصتی که اگر بهدرستی مورد توجه قرار گیرد، میتواند اعتماد عمومی را تقویت و مسیر توسعه واقعی را هموار کند
پایان پیام
