کاشف اسرار  _ وقتی سرطان از مثانه تا استخوان‌ها و ریه‌هایش پیش رفت و پزشکان از ادامه درمان قطع امید کردند، تصور بسیاری این بود که زندگی مهتاب ره به آخر خط رسیده است. اما این خبرنگار و فعال اجتماعی تصمیم گرفت داستان دیگری بنویسد؛ داستانی از امید، ایمان و ایستادگی. او در میانه شیمی‌درمانی به دانشگاه رفت، مدیریت کسب‌وکار خواند و امروز با وجود دردهای شدید و محدودیت‌های جسمی و تزریق مرفین ، کارگاهی از صنایع چوبی راه‌اندازی کرده تا هم خود بایستد و هم برای دیگران شغل ایجاد کند.

مهتاب ره، متولد دی‌ماه ۱۳۵۴ در تهران، بیش از پانزده سال در عرصه خبرنگاری فعالیت داشته و از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۹ با نشریات و رسانه‌های مختلفی از جمله هفته‌نامه  «سداد و روزنامه « گلچین امروز»، «پنجره نو» و «آوا صومعه‌ » همکاری کرده است. او علاوه بر فعالیت رسانه‌ای، در حوزه‌های فرهنگی، هنری و اجتماعی نیز حضوری فعال داشته است.

اما از سال ۱۳۹۷ زندگی او وارد مرحله‌ای سخت شد. بیماری‌ای که ابتدا ناشناخته بود، پس از پیگیری‌های درمانی در سال ۱۳۹۹ به عنوان سرطان تشخیص داده شد؛ سرطانی که از مثانه آغاز شد و به مرور کبد، طحال، غدد لنفاوی شکم، مهره‌های کمر، استخوان‌های لگن و در نهایت ریه را نیز درگیر کرد.

شدت بیماری به جایی رسید که پزشکان امید چندانی به ادامه درمان نداشتند، اما  ” مهتاب ره ” هرگز امید خود را از دست نداد. او با تکیه بر ایمان و اراده شخصی، تصمیم گرفت حتی در سخت‌ترین شرایط نیز تسلیم نشود.

در همان روزهایی که دوره‌های سنگین شیمی‌درمانی را پشت سر می‌گذاشت، به دانشگاه رفت و در مقطع کاردانی رشته مدیریت کسب‌ و کار ادامه تحصیل داد و در نهایت موفق شد از این رشته فارغ‌التحصیل شود.

پیش از ابتلا به بیماری، او مؤسس و مدیرعامل یک سازمان مردم‌نهاد با محوریت توانمندسازی زنان و خانواده بود؛ مجموعه‌ای که از زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست حمایت می‌کرد و با آموزش مهارت‌های شغلی و ایجاد بازار فروش برای محصولاتشان، زمینه استقلال مالی آنان را فراهم می‌ساخت. تنها در شش ماه پایانی فعالیت این مجموعه، حدود ۴۰ زن آسیب‌پذیر توانمند شدند و بسیاری از آنان هنوز نیز به فعالیت اقتصادی ادامه می‌دهند.

با این حال، ابتلا به سرطان باعث شد این سازمان مردم‌نهاد به بهانه شرایط جسمی او تعطیل شود؛ اتفاقی که به گفته او یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های زندگی‌اش بوده است.

اما مهتاب ره حتی پس از آن نیز فعالیت خود را متوقف نکرد. او پس از پایان تحصیلات دانشگاهی تصمیم گرفت وارد حوزه تولید شود و کارگاهی  کوچک اماد سودمند و با ارزش در زمینه صنایع چوبی اصیل راه‌اندازی کند. در این کارگاه انواع محصولات چوبی از جمله ظروف چوبی، بشقاب‌های تزئینی، میزهای عسلی و ساعت‌های چوبی  و…با مهارت و کیفیت خاص تولید می‌شود.

چوب‌های مورد استفاده در این محصولات عمدتاً از گونه‌هایی مانند گردو، راش، افرا و زبان‌گنجشک است و تاکنون بیش از ۵۰ نوع محصول مختلف در این کارگاه تولید شده است. او همچنین تلاش کرده با جذب چند جوان علاقه‌مند به این حوزه، زمینه اشتغال آنان را نیز فراهم کند.

در کنار فعالیت‌های تولیدی، مهتاب ره برنامه‌ای جدی برای راه‌اندازی نخستین آموزشگاه خراطی و صنایع چوبی در استان گیلان دارد. به گفته او، تاکنون چنین آموزشگاهی در استان وجود نداشته و در صورت دریافت مجوزهای لازم، این مرکز در رضوانشهر راه‌اندازی خواهد شد. حتی مذاکراتی نیز برای امضای تفاهم‌نامه با آموزش و پرورش انجام شده تا هنرجویان هنرستان‌های فنی در رشته چوب بتوانند دوره‌های کارآموزی خود را در این مرکز بگذرانند.

او در عین حال به برخی مشکلات و کمبود حمایت‌ها نیز اشاره می‌کند. به گفته مهتاب ره، در حالی که بارها از مسئولان شهرستان برای بازدید از کارگاه و آشنایی با فعالیت‌های انجام شده دعوت شده، اما ” احمد جهانگیری ” به عنوان سرپرست اداره میراث فرهنگی شهرستان و همچنین ” ایرج شاهی ، فرماندار رضوانشهر، با وجود دعوت‌های مکرر تاکنون از این مجموعه بازدید نکرده‌اند موضوعی که به گفته او برای فعالان حوزه صنایع دستی در منطقه قابل تأمل است.

در مقابل، او از حمایت برخی مسئولان استانی قدردانی می‌کند. به گفته وی،  هادی حق شناس  ” استاندار گیلان ” و برخی مدیران از جمله ” یاسر علیجانی _ معاون روابط عمومی استانداری ‘و ” سعید آقایی ملاسرایی _ ” مدیر عامل شرکت نمایشگاه بین المللی گیلان ” در مقاطع مختلف از فعالیت‌های او حمایت کرده‌اند. همچنین مدیرعامل شرکت نمایشگاه‌های بین‌المللی فضایی رایگان در اختیار او و دیگر هنرمندان قرار داده تا بتوانند محصولات صنایع دستی خود را عرضه کنند.

در این مجموعه، علاوه بر تولیدات شخصی او، آثار هنری تعدادی از زنان هنرمند و افراد آسیب‌پذیر اجتماعی نیز عرضه می‌شود؛ زنانی که برخی از آنان سرپرست خانوار هستند و از طریق هنر و صنایع دستی امرار معاش می‌کنند.

با وجود تمام تلاش‌ها، مشکلات اقتصادی همچنان یکی از موانع اصلی توسعه کارگاه است. او می‌گوید برای خرید دستگاه‌های مورد نیاز صنایع چوبی و خراطی به تسهیلات بانکی نیاز دارد، اما بسیاری از بانک‌ها به دلیل بازنشسته بودنش از پرداخت تسهیلات مناسب خودداری می‌کنند. در حالی که قیمت برخی دستگاه‌ها بیش از ۸۰۰ میلیون تومان است، تسهیلاتی که پیشنهاد می‌شود معمولاً بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان است که پاسخگوی نیاز تولید نیست.

در کنار همه این تلاش‌ها، مهتاب ره همچنان با بیماری دست و پنجه نرم می‌کند. چند سال از پایان شیمی‌درمانی او گذشته اما درمان‌های ایمنی‌درمانی همچنان ادامه دارد و هر دو ماه یک‌بار داروهای مربوطه دریافت می‌کند. یکی از کلیه‌های او به دلیل درمان‌های سنگین آسیب دیده و احتمال انجام جراحی برای حفظ عملکرد کلیه دیگر نیز وجود دارد. دردهای شدید استخوانی نیز همچنان همراه اوست.

با این وجود، او زندگی را با امید ادامه می‌دهد و معتقد است بیماری پایان راه نیست.

مهتاب ره می‌گوید:
«سال‌هاست با سرطان زندگی می‌کنم. مثانه‌ام را از دست داده‌ام و دردهای زیادی را تحمل کرده‌ام، اما اجازه نداده‌ام بیماری مرا شکست دهد. پشت همه لبخندهایی که می‌بینید سختی‌های زیادی هست، اما تلاش می‌کنم برای خودم و دیگران حال خوب بسازم. می‌خواهم ثابت کنم حتی در سخت‌ترین شرایط هم می‌توان ایستاد، ساخت و امید داشت.»

پایان پیام