اختصاصی / جزیرهی رفاه در اقیانوس رنج ؛ سفرههای اشرافی مدیران توزیع برق گیلان در سایه ناترازی معیشت مردم
کاشف اسرار _در روزهایی که تازیانهی فقر بر گردهی نجیبترین اقشار این سرزمین فرود میآید و سایهی سنگین تورم، لبخند را بر لبان پدران شرمنده خشک کرده است، خبری از میزبانی مجلل در شرکت توزیع برق گیلان به گوش میرسد که دل هر دردمندی را به درد میآورد. تصاویر منتشر شده از نشست هیئتمدیره انجمن صنفی و کارفرمایی شرکتهای توزیع نیروی برق کشور به ریاست اکبر فرجنیا، بیش از آنکه نویدبخش اصلاح زیرساختها باشد، آیا روایتگر قصهی تلخ جداییِ دنیای مدیران از دنیای مردمی است که با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشتهاند ؟. بر روی میزهای صیقلی آن اتاقهای خنک و آرام، میوههایی خودنمایی میکنند که مدتهاست از سبد خرید برخی از خانوادهها رخت بربستهاند؛ میوههایی که شاید تماشایشان برای کودکی در دوردستترین روستاهای گیلان، تنها یک رویای دور و دراز باشد.
چگونه میتوان با خیالی آسوده بر گرد سفرههای رنگین نشست و از برنامههای توسعه سخن گفت، در حالی که درست در چند قدمی همان ساختمانها دستهایی لرزان در سرمای تنهایی، سر در عمق سطلهای زباله فرو بردهاند تا شاید پارهنانی برای زنده ماندن بیابند؟ این تضادِ عریان، زخمی است که با هیچ توجیه اداری التیام نمییابد. در حالی که افکار عمومی با حسرتی عمیق به میوههای چیده شده بر روی میز مدیران مینگرند، آیا این اشخاص دارای اقامت احتمالی در هتل و سفرههای ناهار و شامی که دور از چشم رسانهها پهن شده بوده اند ؟ اگر پاسخ مثبت می باشد این پذیرایی و اقامت همچون بغضی در گلو فرو خفته است. آیا رواست که هزینهی این تشریفات از جیب ملتی تأمین شود که برای پرداخت قبضهای برق خود، باید از نان شبشان بزنند؟
مدیریت قرار بود مرهمی بر زخم مستضعفان باشد، نه نمکی بر جراحت فقرشان. وقتی بوی اشرافیگری از راهروهای ادارات به مشام میرسد، دیواری بلند میان مردم و مسئولین بنا میشود که آجر به آجرش از ناامیدی ساخته شده است. مدیری که در میانهی بحران ناترازی انرژی، دغدغهی تنوع میوههای روی میزش را دارد، چگونه میتواند لرزش دستان پیرزنی را درک کند که نگران خاموشی لامپ کوچک خانهاش است؟ این بازدیدهای پرطمطراق اگر خروجیاش تنها لبخندهای رضایت مدیران در قاب دوربین و پذیراییهای لوکس باشد، جز خراش دادن روح جامعه ثمر دیگری نخواهد داشت. شایسته است که نهادهای نظارتی، پیش از آنکه این خوی احتمالی رفاهطلبی به یک سنت همیشگی بدل شود، به حساب و کتاب این سفرهای استانی رسیدگی کنند تا عدالت، قربانیِ مصلحتهای محفلی نشود.
خداوند متعال در قرآن کریم با بیانی که لرزه بر اندام هر خدا ترسی میاندازد، هشدار داده است که ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ؛ یعنی سوگند که در آن روز بزرگ، از تمام این نعمتها و نحوه مصرفشان بازخواست خواهید شد. آری، آن روز که پردهها کنار رود، از هر دانهی میوهای که بر آن میزها نشست و از هر هزینهای که میتوانست گرهی از کار فرومانی باز کند اما صرف تشریفات شد، سوال خواهد شد. ای کاش پیش از آنکه فریاد محرومان در گلو بشکند، مدیران به اصل سادگی و همس فرگی با مردم بازگردند تا دیگر شاهد صحنههایی نباشیم که در یک سوی شهر سفرهها رنگین باشد و در سوی دیگر، پدری از شرمِ دستان خالی، سر به زیر بیندازد. امید است که وجدانهای بیدار، شکاف عمیق میان این میزهای مجلل و سفرههای خالی مردم را پر کنند تا حق بیتالمال، وجهالمصالحهی خوشنشینیهای عدهای خاص نشود.
النهایه پذیرایی اخیر مدیر عامل شرکت توزیع نیروی برق استان گیلان مغایر با بخش نامه آذر ماه سال گذشته معاون اجرایی رئیس جمهور در راستای مخالفت با پذیرایی در راستای بهینه سازی مصرف آب و انرژی است
متن بخشنامه بهینهسازی مصرف آب و انرژی که با امضای معاون اجرایی رئیسجمهوری به دستگاههای اجرایی ابلاغ شده، به شرح زیر است:
«به کلیه وزارتخانهها، استانداریها، مؤسسات و شرکتهای دولتی
با سلام،
احتراماً؛ در راستای اجرای دستور رئیسجمهور محترم مبنی بر بهینهسازی مصرف آب و انرژی در دستگاههای اجرایی موارد ذیل به عنوان برخی از اقدامات و توصیههای ضروری اعلام میشود:
۱. ممنوعیت آبیاری چمن در تمامی فضاهای سبز متعلق به دستگاههای دولتی
۲. پرداخت بهموقع قبوض مصرفی آب و انرژی دستگاههای دولتی
۳. ضرورت پرهیز از پذیراییهای غیرضروری در همایشها و جلسات اداری مانند سرو میوه، شیرینی، شام و ناهار و استفاده از منابع حاصل از صرفهجویی برای اجرای اقدامات کاهنده مصرف آب و انرژی.»


پایان پیام